Antoine van Staveren - Deel 1 | Leef Intens

Interview met Antoine van Staveren (deel 1)

Stress lijkt heel gewoon tegenwoordig. Iedereen heeft er last van, maar tegelijkertijd valt het bijna niet meer op. In onze maatschappij heeft iedereen om je heen wel bepaalde verwachtingen van je. En kun je daaraan voldoen ? De gevoelige mensen onder ons, kunnen extra stress opbouwen omdat ze zo goed kunnen aanvoelen wat andere mensen van hun vinden en wat ze moeten doen zodat ze weer geaccepteerd worden. Maar je kan jezelf daar ook in verliezen. Laatst hield ik een interview met Antoine van Staveren. Antoine heeft de binnenwereld/buitenwereld methode ontwikkeld, een methode die ik in mijn training heb geïntegreerd. In dit interview vertelt Antoine meer over hoe deze techniek ontstaan is en hoe hij jou als gevoelig persoon kan helpen om je weer vrij te voelen.

Wie ben je en wat doe je ?

Mijn werk als HSP begeleider is ontstaan doordat ik via het blad “Onkruid” de opleiding voor hypnotherapie ontdekte. Ik werkte toen nog in een audio-visuele winkel en wilde wel eens wat anders. Hypnotherapie is een basis voor het ontstaan als HSP begeleider. Tijdens de opleiding vertelden de leraren me dat 90% van de studenten uiteindelijk afhaakt, en dat slechts 10% full-time zijn eigen bedrijf opstart. Toen wist ik al dat ik bij die 10% zou gaan horen. Na vier jaar wilde ik dan ook voor mezelf beginnen. Ik zag een advertentie in de krant dat ze hier, waar het Eszenzz Centre nu gevestigd is, kamers verhuurden. Ik werd geïnterviewd door de toenmalige eigenaar. Hij vertelde me dat ik hooggevoelig was. Ik weet nog dat ik toen dacht… “ok, maar wat is dat dan ?”. Hij vertelde me dat ik het boek van Elaine N. Aron maar eens moest lezen. Dat boek was een feest van herkenning. Er kwamen zoveel dingen aan de orde, zoals tot aan de broek die ik als kind op zondag aan moest en die enorm prikte… die wilde ik nooit aan. Of het labeltje in je nek die de hele dag irriteert. Echt heel irritant.

“De omgeving waar je woont is een verlengstuk van jezelf, een aanvulling op hoe jij je voelt.”

Oh ja, dat is heel herkenbaar ! Ik hoor dat heel veel binnen mijn praktijk. Naadjes in sokken, labeltjes in je nek en nog veel meer… Dat was dus een van je eerste ervaringen met hooggevoeligheid. Maar wanneer kreeg je het gevoel… hier moet ik echt iets mee doen ?

Toen ik net in het centre werkte, kwamen er al veel hooggevoelige mensen op af. Ik was toen ook al veel bezig met bewustwording, de Advaita leer, en maakte een reis naar India. Ik weet nog dat ik met Seraphim naar een retraite ben geweest. Je moest daar stil zijn, en na vijf dagen mochten we weer praten. Ik vroeg aan Seraphim of ze die ene man had gezien die zo emotioneel was, of die andere man die wat meer in zijn hoofd zat. Zij wees me erop dat ik gewoon binnen moest blijven, in mijn eigen lichaam. En toen kreeg ik opeens een hele bijzondere gewaarwording. Het sloeg in als een bom, alsof er iets omdraaide. Ik zat toen opeens helemaal in mezelf. Ik kon ook niet meer terug voor mijn gevoel, en schrok daar enorm van. Dat ben ik gaan modelleren, gaan uittesten. Daar heb ik negen maanden over gedaan. Uiteindelijk heeft dat geresulteerd in de “binnenwereld / buitenwereld” methode, de techniek die ik in mijn praktijk nog steeds toepas.

Ik had echt zoiets van “dit is het !”. Het werkte heel erg goed. Later kwam ik erachter dat er mindfullness bestond. Toen dacht ik… “goh, ze hebben het al uitgevonden !”. Maar mindfullness is toch wel wat anders. Het is minder geïntegreerd in het dagelijkse leven. Doordat ik er niets vanaf wist, heeft het me ook niet kunnen beïnvloeden. Het is echt van binnenuit bestaan. Zo is alles gegroeid, door een eigen manier van werken en mijn eigen ervaringen, vanuit de moderne hypnotherapie.

In mijn praktijk werk ik veel met profielen, verhaaltjes van mensen die bijvoorbeeld vertellen of je prikkelmijdend of prikkelzoekend bent. Of je prikkels mijdt of juist opzoekt vertelt veel over je gevoeligheid en wat je moet doen om overprikkeling te voorkomen. Hoe gaat dat bij jou ? Ben jij iemand die prikkels opzoekt of juist vermijdt ?

Vroeger was ik zeer zeker een prikkelzoeker. Wanneer ik vroeger uitging, ging ik vier avonden uit. Ik zocht ook altijd de sfeer op, de gezelligheid. Muziek was heel belangrijk voor me. Ik heb vroeger op het conservatorium gezeten, ik deed daar slagwerk. Dus al die zintuiglijke ervaringen vond ik geweldig. Maar ik had er ook nadelen van, omdat het ook verslavingsgevoeligheid in de hand werkt zoals roken en bier drinken. Gelukkig heb ik nooit drugs gebruikt verder. Deze dingen waren ook allemaal prikkels.

Tegenwoordig realiseer ik me dat ik niet ergens naar toe hoef om mezelf goed te voelen. Maar het is wel belangrijk om een sfeer te maken waar ik me thuis in voel. Een van mijn hobbies is het verzamelen en verkopen van boeddha beelden. Die heb ik ook in mijn praktijk staan. Een gezondheidscentrum ziet er vrijwel nooit zo uit zoals hier bij mij uitziet. De mensen die hier werken en die hier komen vinden dat prettig. Maar thuis vind ik dat ook belangrijk. Voor mij is de omgeving waar je woont een verlengstuk van jezelf. Niet dat je er afhankelijk van moet zijn, maar het is een aanvulling op hoe jij je voelt. Dat is iets anders dan dat je afhankelijk bent van die prikkels van vroeger, om je goed te voelen.

Ik vind het mooi om te zien dat iemand zijn gevoeligheid volledig accepteert en de buitenwereld laat zien wie hij is. Ze stralen dan iets heel anders uit. Maar dat is helaas niet voor iedereen zo makkelijk. Veel gevoelige mensen die ik spreek, ervaren hun gevoeligheid als een last. Ze lijken dat signaal ook vanuit hun omgeving mee te krijgen, dat gevoeligheid een zwakte is. Hoe kijk jij daar tegenaan ?

Ik denk dat dat vroeger veel meer was dan nu. Ik zie in mijn omgeving niet veel mensen meer die gevoeligheid als een zwakte zien. Ze bestaan zeer zeker wel, zeker in de zakelijke wereld. Daar wordt gevoeligheid als een zwakte gezien, zeker als je door je gevoeligheid niet meer kan werken en je dan een burn-out krijgt. Je wordt dan niet altijd als vol aangezien. Ik zie het zelf niet als een zwakte, maar ik denk dat als mensen het zelf niet hebben ontwikkeld, het een soort onontwikkeld gebied blijft. Het is heel jammer dat ze daar dan geen visie op hebben. Ze zien het dan als een zwakte, iets wat in bedwang gehouden moet worden, omdat het anders pijnen naar voren brengt waar ze met moeite mee kunnen omgaan. Dat is voor het denken een goede uitvlucht om het voelen te veroordelen om je eigen pijn niet te hoeven ervaren.

Ik heb ontdekt dat er in mijn praktijk in het algemeen meer vrouwen komen dan mannen. Vrouwen lijken wat makkelijker over hun gevoel te praten dan mannen. Als ik als man zijnde zelf over mijn gevoel praat, voel ik soms de verbaasde, ongelovige blikken van sommige mannen in mijn rug branden. Mannen lijken meer moeite te hebben om over hun gevoel te praten. Zie jij die trend ook terug in jouw praktijk ?

Er zijn inderdaad minder mannen in mijn praktijk dan vrouwen. Er zijn wel mannen hoor. Vroeger dachten ze altijd dat mensen die hooggevoelig waren paarse jurken aan hadden met een kettinkje om waar een ankh teken aan zat. Dat is tegenwoordig wel veranderd. Er verschijnen nu ook mannen in mijn praktijk die bijvoorbeeld met een betonmixer werken. Je ziet toch wel een verschuiving. Als je als man zijnde je vrouwelijke kant, de yin kant, erkent, dan sta je open voor je gevoelens. Het mannelijke deel, de yang kant, staat in mijn ogen voor het bewustwordingsdeel. De liefde kant zit in het vrouwelijke. Maar je hebt allebei de delen nodig om vrij te worden. Niet één kant. Als je alleen met bewustwording bezig bent, leef je eigenlijk in een gouden kooi. Het hart kun je niet buitensluiten. Dat is een echte valkuil. De mannen die ik hier zie, zijn vaak dat soort mannen. Mannen met een vrouwelijke kant die openstaan voor hun gevoel.

Je was dus heel gefascineerd waar gevoelige mensen tegenaan lopen en wat hun bezighield. Je hebt daar veel tijd aan besteed en uiteindelijk de binnenwereld / buitenwereld methode voor ontwikkeld. Maar ergens in dat traject is het instituut Eszenzz ontstaan. Wanneer was dat ?

Tijdens de opleiding rondom de eetproblemen zat ik in de les te krassen op een papiertje. Ik had het woordje “essentie” opgeschreven. Het woordje “zen” zat in het midden (“eszensie”), dat uiteindelijk “eszenzz” werd. De betekenis van “zen” is meditatief zijn, voor mij is dat de weg naar binnen. Zo ontstond “de weg naar binnen richting essentie”. Dat was ook precies wat ik in mijn werk wilde uitdragen. Om mensen te helpen die daar helemaal niet mee bezig zijn, toch te helpen om de essentie aan te raken. Dat ze het weten. Zo is die naam ontstaan. Het is ook niet echt therapie, maar meer een zelfstudie. Vanuit dat principe is Eszenzz ontstaan. Via het maken van praktische opdrachten leert men zichzelf steeds beter kennen tijdens de leergang. Eerst bewustworden, dan veranderen.

Het centre is later ontstaan. Ik had altijd het gevoel dat ik hier moest blijven werken. De man die destijds het centre had hier, stopte ermee. We moesten er met zijn allen uit. Ik ging toen naar beneden, naar de manager van het pand. Zij vertelde me toen dat ik die kamer ook rechtstreeks bij hem kon huren. Ze vertelde me ook dat ik een eigen centre kon beginnen. Ik dacht nog… “een eigen centre ? Als die mijnheer het niet haalt, kan ik dat ook niet. Dat kan ik nooit !”. Maar ik voelde zo sterk dat ik dit graag wilde. Ik ben toen begonnen met drie kamers. Het voelde erg goed en een half jaar later maakte we winst. Dat is nu alweer 11 jaar geleden.

“Vroeger dachten ze altijd dat mensen die hooggevoelig waren paarse jurken aan hadden met een kettinkje om waar een ankh teken aan zat”

Uiteindelijk heeft je gedrevenheid en je zoektocht naar hooggevoeligheid, en wat je ermee kan bereiken, geleid tot een individuele leergang. Een leergang waar vele coaches, waaronder ik, hun trainingen op baseren. Hoe is deze individuele leergang ontstaan, nadat je je eigen praktijk geopend had ?

In het begin was het hooggevoelige deel heel onduidelijk. Wat mij het meeste aansprak in dat deel, was het deel waar ik mezelf in herkende. Dat was mijn zoektocht naar wie ik ben. In die zoektocht ontmoette ik mensen die daar ook mee bezig waren. Ik vond het zeer interessant om te praten over de vraagstukken waar mensen zich op jonge leeftijd al mee bezig hielden en waar ze in vastliepen. Hooggevoeligheid kwam daar natuurlijk bij. Toen ik die switch maakte, en de buitenwereld waar ik altijd in zat, opeens die binnenwereld werd, wist ik gewoon… “Nou, dit is het. Dit moet ik anderen gaan vertellen”. Maar ik wist ook dat je dat in stappen moet aanbieden. Zo zijn de onderdelen ontstaan. “Mr Mind” is een belangrijk onderdeel, net zoals de drie belevingsgebieden. Langzaam ontstond op die manier de individuele leergang zoals die nu is. Die ben ik gaan uittesten op mijn klanten. Een van mijn klanten, een boulimia patiënt, vertelde me toen dat ze dat ook wilde gaan doen, het toepassen van de leergang zoals ik dat deed. Ze vroeg me toen waar ze dat kon leren en of ze dat niet van mij kon leren. Ik voelde meteen dat dat een goed idee was. Ik ben toen gaan zitten en gaan schrijven. Een jaar later kwam daar een map uit van 175 pagina’s. Het was voor mezelf ook heel fijn om een overzicht te hebben omdat het steeds maar bleef groeien. Doordat je het zelf letterlijk onder ogen krijgt kreeg het meer structuur. In 2007 startte ik met mijn eerste groepje.

“Als je alleen met bewustwording bezig bent, leef je eigenlijk in een gouden kooi. Het hart kun je niet buitensluiten.”

einde deel 1
“Een paar jaar later heb ik deze leergang ook gevolgd bij een coach die was aangesloten bij het “HSP Begeleiders Nederland” platform. Het heeft mijn hele leven op zijn kop gezet en vele mooie dingen gebracht. Dit was voor mij het begin van een heel ander leven, een leven met meer rust en harmonie. Niet alleen voor mij, maar voor mijn hele gezin. Niet veel later ben ik mijn eigen praktijk begonnen zodat ik mijn nieuwe inzichten kon delen met andere gezinnen. Lees binnenkort ook deel 2. Hier vertelt Antoine meer over het boekje “Hartsverhalen voor iedere HSP”. Dit boekje gebruik ik in mijn training en bevat verhalen en metaforen die je helpen om een bepaalde levensles te leren. In deel 2 lees je wat zijn bedoeling van dit boekje was.”

lees deel 2
Meld je aan !
Meld je nu aan en mis geen waardevolle tips uit onze praktijk die niet alleen jou maar je hele gezin meer rust en harmonie kunnen brengen !