Als een trein op volle toeren… | Leef Intens

Als een trein op volle toeren…

Door Roel van Heel | beelddenken

mei 16

Mijn prikkelzoekende zoon zoekt graag de grens op. Als ik hem op zondagmorgen vraag of hij zijn kamer wil opruimen, zie ik hem nadenken. Alsof hij wil zeggen… “Hmmmmm… heb ik hier zin in ?”. En vervolgens is hij er de hele dag mee bezig. Terwijl zijn zus al lang klaar is met haar taken, en heerlijk buiten aan het spelen is, zit mijn zoon nog te kniezen op zijn kamer. Als ik twee uur later eens ga kijken waar hij blijft, zit hij midden in zijn kamer met de auto’s te spelen. De bom die daar ontploft is, heeft nog steeds veel chaos veroorzaakt. Er is nauwelijks verschil te zien.

Inspraak

Ik weet dat prikkelgevoelige kinderen graag inspraak willen. Dus besluit ik om samen met mijn vrouw Sandra en mijn zoon en dochter om de tafel te gaan zitten. Ik vertel ze waarom er regels zijn in huis en waar we zouden zijn als er geen regels zijn. “Als er geen regels zijn”, begin ik, “dan doet mama ook geen was meer. Daar heeft ze dan geen zin meer in. Dan loop je de hele week in dezelfde onderbroek en zijn je kleren gewoon vies”. Ik maak er een grapje van. “Mama heeft dan ook geen zin meer om boodschappen te doen, en ik heb geen zin meer om naar mijn werk te gaan om geld te verdienen. De vaat hoeft niet meer gedaan te worden, de tafel hoeft niet meer afgeruimd te worden, en jij hoeft je kamer niet op te ruimen”. Ik zie mijn zoon bedenkelijk kijken. “Dat kan niet hoor”, roept mijn dochter luid. “Soms moet je toch dingen doen, terwijl je er geen zin in hebt. Ik moet toch ook mijn kamer opruimen en de cavia kooi verschonen ?”. Ik wacht stilletjes af, en ben benieuwd waar dit gesprek ons heen gaat brengen.

Frustratie rondom de regels

“Als ik mijn taken moet doen, wil ik dat hij dat ook doet.”, roept mijn dochter gefrustreerd. “Ok”, zeg ik. “Welke regels zouden jullie willen invoeren dan ?”. Dan is het even stil. Mijn zoon voelt nattigheid. Mijn dochter pakt de stift en begint met het opschrijven van de eerste regel. “Je eigen kamer opruimen”, staat er. “En jij ?”, vraag ik aan mijn zoon. “Aarzelend pakt hij de stift en begint met schrijven. “Dingen die je ziet, opruimen”, schreef hij. “Heel goed hoor!”, roep ik enthousiast. “Maar dat betekent ook dat als jij thuiskomt, jij je jas aan de kapstok hangt en je tas wegzet !”, roept hij. Hij is zichtbaar blij dat hij zijn eigen mening mag geven. Zo gaat het nog even verder. Uiteindelijk hangt er een lijstje met regels aan de muur waar wij allemaal onze handtekening onder hebben gezet.

Het snelle denken van mijn zoon

Toch zie ik dat mijn zoon niet blij is met de regels. Mijn zoon is namelijk een echte beelddenker. Nu ik dat weet, kan ik zijn gedrag in een heel ander daglicht zetten. In zijn hoofd, is het druk. Hij denkt in 32 beelden per seconden, en je kan dat vergelijken met een echte sneltrein. Op het moment dat Sandra of ik hem een taak geven, komt de trein opeens tot stilstand. “Boem”, zeg ik en ik leg mijn rechterhand dwars op mijn linkerhand. “Weet je”, begin ik. “Ik denk ook heel snel in mijn hoofd. Als ik aan het werk ben, gebeurt er van alles daar. Het is er een drukte van belang. Ik vind dat heerlijk. Als mama dan opeens binnenkomt en vraagt of ik de vaat even in de vaatwasser wil stoppen, of met de hond wil gaan wandelen, komt mijn trein ook opeens tot stilstand. Van 200km per uur naar helemaal niets. Dat voelt heel vervelend. He bah”, roep ik dan wel eens. “Moet dat nu ?”. Mijn zoon zat stilletjes te luisteren.

Praten over wat er in je hoofd gebeurt

“Als je niet praat over wat er in je hoofd gebeurt, kunnen andere mensen dat verkeerd oppakken. Het lijkt dan net alsof het je niet interesseert. Als wij je iets vragen, mag je daar gewoon je mening over geven. Bijvoorbeeld, ‘ik heb daar nu echt geen zin in hoor, papa, mag dat ook straks ?’. Of hoe dan ook. Dan weten wij dat je het begrepen hebt en het graag op een andere manier wil doen. Dat is ook prima.

Je bent een hele bijzondere jongen. Een echte beelddenker. Het is constant druk in je hoofd. Dat mag ook, dat maakt jou juist heel bijzonder. Dat hoef je niet te veranderen. Maar soms is het ook goed om je even te concentreren. Om de trein even te laten stoppen, en te luisteren naar wat andere mensen zeggen. Dan zie je misschien dat mama even teleurgesteld is, of dat je zusje even verdrietig is. Dat zie je niet altijd als de trein op volle toeren is. Ik snap dat je dat soms moeilijk vind, maar daar helpen we je graag bij.”

Begrip voor je kind

Als je als ouders het gedrag van je kind niet meteen veroordeeld, maar probeert te begrijpen waar het gedrag vandaan komt, wordt alles opeens heel anders. Dan kun je zien dat je kind misschien wat hulp nodig heeft. Dan kun je hem uitleggen dat het snelle denken aan de ene kant een gave is, maar aan de andere kant ook een storende factor. Het is allebei ok, maar kinderen moeten leren om zichzelf soms af te remmen. Om daarna weer op volle toeren verder te mogen gaan.

meer informatie

Doe mee aan de



Herken je dat, dat je constant moe bent en niet meer kan bijtanken ? Dat je allerlei lichamelijke klachten ervaart en dat je voor je gevoel alles hebt gedaan wat je kan doen ? Raak je gefrustreerd omdat het anderen wel lijkt te lukken, maar jou niet, terwijl je er zoveel moeite voor doet ? In de "skip je dip" challenge, die 5 dagen duurt help ik jou op weg om voor eens en altijd een halt toe te roepen aan de dip die je nu ervaart. Om te stoppen met jojo-en en voor eens en altijd af te rekenen met stress zonder dat je terugvalt in je oude gewoonten !

Tijdens de 5 daagse krijg je elke dag een opdracht van me, die je thuis of op je werk kan uitvoeren. In de avond krijg je nog meer waardevolle informatie van me en kun jij je eigen vragen stellen zodat je nog sneller en nog harder groeit ! Doe je mee ? Voor meer informatie klik je op onderstaande knop of klik je op de volgende link: https://www.leefintens.com/skip-je-dip/.

>

Wil jij ook eindelijk rust in je hoofd ?

Meld je dan aan voor mijn wekelijkse tips per mail en ontvang mijn e-book gratis !