Bescherm je grenzen... en wordt nooit meer gepest ! | Leef Intens

Bescherm je grenzen… en wordt nooit meer gepest !

Door Roel van Heel | begeleiden

feb 09

Een meisje in mijn praktijk wordt gepest door haar klasgenootje. Tijdens het speelkwartier wordt ze vaak buitengesloten en zegt de pestkop tegen haar dat ze niet mee mag doen. Het meisje vind het nog moeilijk om van zich af te bijten en accepteert het dat ze weggestuurd word. Aan het einde van de schooldag gaat ze verdrietig naar huis. Dit gaat al een tijdje zo. Het meisje echt een heel bijzonder meisje is, met een mooi karakter. Dat is thuis heel goed zichtbaar, op school een stuk minder.

Grenzen

Ik heb het meisje geleerd dat ze grenzen heeft. Ik liet het haar zien door heel dichtbij haar te gaan zitten. Bijna bij haar op schoot. “Hoe voelt dit voor je ?”, vroeg ik. “Tja, niet zo fijn”, vertelt ze aarzelend. Vervolgens ga ik zo ver mogelijk van haar af zitten. “En nu ?”, vraag ik. “Tja, een beetje raar”. Op die manier laat ik haar voelen dat ze een grens heeft. Een grens waar mensen overheen kunnen gaan. Je lichaam vertelt je wanneer iemand zomaar zonder pardon over die grens heen gaat. Ik laat haar met een draadje wol aangeven waar die grens bij haar ligt, om het visueler te maken. “Je moet je voorstellen dat jou lichaam een huis is, met ramen en deuren. De ramen en deuren zijn je oren en ogen. Het gebied binnen het draadje is je tuin. De hele dag lopen er zomaar mensen je tuin en je huis binnen. Aan het einde van de dag krioelt het er van de mensen, die er in feite niets te zoeken hebben. En op het moment dat je ze wegstuurt, of misschien wacht totdat ze vanzelf weggaan, blijft er een enorme ravage over, die jij in je eentje mag opruimen. Hoe is dat voor je ?” Ik zie het meisje nadenken. Er gebeurt van alles in dat hoofdje. “Niet zo fijn…”, vertelt ze weer aarzelend.

Hé, doe eens normaal !!

“Op het moment dat dat meisje bij jou op school over jou grens heen gaat, dus jouw tuintje binnenloopt, geeft jouw lichaam je een signaal. Dat signaal stop je nu misschien nog een beetje weg. Je moet er eigenlijk op afstappen. Jij mag er zijn ! Jij mag jouw eigen plek innemen en je grenzen beschermen. Niemand speelt de baas over jou, jij bent je eigen baas. Jij bepaalt wie er je tuin binnen mag lopen en wie niet. Dus op het moment dat jij voelt dat je lichaam protesteert, wil ik dat je alles vergeet wat ik je geleerd heb. Normaal gesproken probeer je ervoor te zorgen dat er niet zoveel prikkels op je af komen en om rustig te worden met de oefeningen die ik je heb geleerd. Nu mag je juist op de prikkel aflopen en hem vastpakken, hem omarmen. Nu mag je je helemaal laten gaan en eens heel erg boos worden. Dan wil ik juist dat je boos wordt en heel hard roept: “hé, doe eens normaal !!”. Het meisje begint wat onzeker te lachen. “Je zult zien dat jij er een goed gevoel van krijgt, en beter nog : de andere kinderen in de klas zullen respect voor je krijgen en denken… waw, zij is cool!”

Je grenzen beschermen

Ik vertelde het meisje mijn eigen verhaal. “Ik werd ook ooit eens gepest door iemand. Tijdens de gymles bleef een jongen me klieren met een hockeystick die hij de hele tijd tussen mijn voeten stak, in de hoop dat ik zou struikelen. Op een gegeven moment werd ik zo boos, dat ik alles en iedereen om me heen vergat. Ik voelde de boosheid opwellen, het kwam vanuit mijn tenen. Ik pakte zonder enige twijfel mijn hockeystick vast, haalde uit en sloeg hem met alle energie die ik in me had midden in zijn buik. Geschrokken keek hij me aan. Ik vroeg of hij er nog een wilde. Beteuterd droop hij af. Later liet hij iedereen de enorme afdruk zien die ik hem bezorgd had. De gehele klas had enorme bewondering voor me, kwam op me af lopen en gaf me een high-five. ‘Wat goed van je !’, riepen ze. Ze hadden bewondering en respect voor me. De jongen heeft me daarna nooit meer gepest”.

Van je afbijten

“Nu zeg ik niet dat je het meisje meteen moet gaan slaan hoor”, vertel ik verder. Maar je mag haar wel laten schrikken door van je af te bijten. En het liefste doe je dat door zo hard mogelijk te praten zodat zoveel mensen je kunnen horen. Het meisje is waarschijnlijk zelf bang om gepest te worden. De aanval is de beste verdediging. Met andere woorden, als zij jou gaat pesten, is de kans kleiner dat ze zelf gepest wordt. Als jij dan eens iets doet wat ze nooit van je verwacht, eens goed boos worden, schrikt ze daar zo enorm van…! Ze wil ook liever niet dat iedereen het hoort. Als je dat een paar keer doet, is het voor eens en voor altijd voorbij.”

“Die boosheid in je lichaam is eigenlijk een klein vlammetje. Een klein vlammetje wat echt wel eens wat groter mag worden. Ik denk dat er niemand boos van wordt als jij je eens laat gaan. Nu mag je olie op het vuur gooien en ervoor zorgen dat het kleine vlammetje eens een flinke steekvlam wordt. Laat je lichaam je maar waarschuwen wanneer die boosheid opkomt. En als je die boosheid voelt opkomen, loop je er nu niet voor weg, maar pak je de emotie met beide handen vast. Je mag de emotie nu omarmen en er eens aan toe geven.”

ZEN Therapie

Om het gevoel in haar lichaam te versterken, geef ik het meisje een beetje ZEN therapie. Dan ga je tegenover elkaar zitten en mag ze zinnen herhalen, die voor haar op dat moment spelen. “Ik mag er zijn”, zeg ik dan tegen haar. En dan moet ze het herhalen. Heel zachtjes komt het zinnetje eruit. “Overtuig me eens”, zeg ik. “Ik geloof er nog niets van.” En even later komt het zelfde zinnetje er wat harder uit. Dit herhalen we een aantal keer totdat ze echt bijna zit te schreeuwen midden in mijn praktijk. We herhalen ook nog wat andere zinnen, zoals “ik bepaal” en “ik mag mijn eigen keuzes maken”. Ik zie een fonkeling in de ogen van het meisje ontstaan.

Papa en mama

Uiteraard heb ik papa en mama ook geleerd hoe ze hiermee moeten omgaan. Als papa en mama dit ritueel thuis een aantal keer herhalen, vooral op momenten dat ze het echt nodig heeft, zal haar zelfvertrouwen steeds meer gaan groeien. De gesprekjes die je tijdens de quality-time met je kind neemt, kun je gebruiken om de gebeurtenissen op school te bespreken. En dan kun je soms ook een gesprekje voeren als hierboven om haar te leren dat ze voor zichzelf mag opkomen. Vertel haar dat je juist trots bent als ze van zich afbijt. En dat als de juf haar daar straf voor geeft, jij als ouder daar meteen op de stoep staat. Zo geef je haar een veilige basis thuis.

Iets heel bijzonders

Vooral prikkelmijders herkennen zich in dit verhaal. Het zijn mensen die confrontaties vermijden en eigenlijk niet boos willen worden. Ze willen liever genieten van het leven, en dat mensen elkaar accepteren zoals ze zijn. Ook in volwassen mensen herken ik deze levensvisie. Het zijn mensen waarbij ik me meteen thuis voel. Die iets moois uitstralen. Een uitstraling die je vertelt dat ze nooit een vlieg kwaad zouden doen. Ik herken het ook meteen als ik artiesten en acteurs op TV zie. Veel mensen hebben die uitstraling. Echt heel bijzonder ! Het zijn mensen waarbij het bijna tegen hun principes is om eens echt boos te worden en met de vuist op de tafel te slaan. Maar soms is het nodig om eens echt boos te worden om je grenzen te beschermen. Om te voorkomen dat mensen misbruik van je maken. Om te laten zien dat jij accepteert wie je bent en dat niemand jou hoeft te vertellen wat je wel en niet moet doen.

>