Ik stond op... in een enorme chaos ! | Leef Intens

Ik stond op… in een enorme chaos !

Door Roel van Heel | dagritme & energie

nov 01

Ik had een heerlijke ochtend. Met maar liefst drie dekens over me heen had ik het heerlijk warm. Sandra was al opgestaan en ik was nog even heerlijk aan het nagenieten. Langzaam stond ik op en zette ik mijn ontspanningsmuziek aan, die ik in een playlist op Spottify had gemaakt. Ik installeerde mijn yoga mat en meditatiekussen en ging erop zitten. Heerlijk, even met mijn ogen dicht. Daarna begon ik aan de ademhalingsoefeningen die ik in de prana retreat heb geleerd.

Ik voltooide de drie oefeningen van 5 minuten en ging even plat op de yoga mat liggen. Op dat moment hoor ik mijn instructeur van de retreat roepen : “laat je maar helemaal vallen…”. Een enorme, diepgaande rust overspoelde mij. Tien minuten later liep ik rustig naar beneden. Tot mijn verbazing was er niemand. Ik ging met mijn sapje op de bank zitten en deed nog heel even mijn ogen dicht. Mijn kat, Binky, kwam naast me liggen en Ziva, mijn flatcoat, installeerde zich aan mijn voeten. Wat een heerlijke ochtend !

Drie olifanten kwamen naar beneden donderen…!

Opeens ging de deur bovenaan de trap open. Het was net alsof er drie olifanten naar beneden donderden. Deuren gingen open, jassen vlogen door de lucht en tassen werden op tafel geplempt. Sandra wilde naar kantoor om daar te gaan werken en was al laat. Mijn zoon was in een etterbui en was zijn zus aan het plagen. Toen dat geen nut had, ging hij over op de hond. Zij moest in een hoekje blijven zitten, terwijl de appelschillen op de grond lagen. Zij mocht nog niets pakken. Sandra werd boos, omdat mijn dochter nog rustig aan het eten was, terwijl ze nog niet klaar was met haar ochtendritueel. Mijn dochter zou met Sandra meerijden, omdat haar school vlakbij kantoor ligt.

…en wie draait er voor de gevolgen op…?

In de tussentijd bleef ik op de bank liggen, mijn ogen tot spleetjes vormend, zodat ik er net een beetje doorheen kon kijken. De tafel was inmiddels bezaaid met borden, bestek, randjes van de boterham van mijn zoon die hij niet wilde opeten, bekers, melk, noem maar op. Ik zag dat iedereen aanstalten maakte om de jas aan te doen. Alles zooi bleef gewoon liggen. De keuken zag er al niet veel beter uit. Ik voelde meteen al aan wie hier zometeen alles mocht gaan opruimen. Voorzichtig stelde ik de vraag: “Jongens, denken jullie er nog aan om ook weer alles netjes op te ruimen ?”. Maar er volgde geen antwoord, alsof ik tegen een stenen muur aan het praten was. Ik stelde de vraag nog een keer… en toen riepen de drie in koor : “Jahaaaa…!”. Een scenario wat jullie ongetwijfeld bekend in de oren klinkt.

Weer tien minuten later was ik alleen thuis. Sandra was vertrokken naar kantoor met mijn dochter en mijn zoon ging op de fiets naar school. Ik keek om me heen en vroeg me af, hoe het ooit zover heeft kunnen komen. Ergens van binnen deed het pijn. Want ik had toch al zo vaak gesprekken gevoerd over het opgeruimd houden van de hele beneden verdieping. Ik moest aan het werk vandaag, en kon echt niet beginnen in zo’n enorme puinhoop. Ook zouden er klanten langskomen. Ik heb boven mijn eigen praktijk. Dus mijn werkdag begint vaak met het opruimen van andermans spullen.

Mijn keuze, hoe ik reageer op deze chaos

Juist doordat ik rustig was opgestaan en nog even in mijn eigen wereld bleef, kon ik op een rustige manier reageren op deze situatie. Natuurlijk voelde ik van binnen die frustratie. De situaties waar ik ontelbare keren had aangegeven wat de regels in huis waren. De frustratie dat ik gewoon compleet genegeerd werd tijdens het ochtendritueel. Maar doordat ik rustig was opgestaan, was het net alsof er een deken tussen mijn brein en mijn gevoel was gelegd. Ze konden niet meer met elkaar communiceren en mijn brein koppelde er geen verhaal aan. Ik heb de boel rustig opgeruimd en ging daarna aan de slag.

Ik had qua werk echt een topdag ! Ik was alleen thuis, heb allerlei klanten gebeld, mijn netwerkborrel redelijk gevuld, gratis sessies geboekt. Het waren echt leuke gesprekken aan de telefoon ! Juist omdat ik zo rustig was opgestaan. Ik voelde me euforisch en een echte top ondernemer. Mijn dag kon niet meer stuk !

Een plan bedenken om de situatie aan te kunnen

In mijn pauzes dacht ik na hoe ik met de drukke en hectische ochtend om kon gaan. Dat was vele malen makkelijker doordat ik in die top modus zat. Ik merkte dat ik niet boos werd en dat ik het makkelijker van me af kon laten glijden. In de tussentijd was Sandra ook weer gekalmeerd en gaf ze toe dat het niet zo handig was hoe ze het aanpakte in de ochtend. Ik kwam zelf tot de conclusie dat het boos worden op mijn kinderen geen zin had. Het was juist belangrijk om ze te laten inzien dat hun gedrag bepaalde gevolgen had.

Mijn dochter is net aan de middelbare school begonnen, en heeft moeite om door te zetten. Ze heeft een aantal onvoldoenden gehaald en had echt even een wakeup call nodig. In alle rust heb ik met haar gepraat over haar gedrag en dat ze het dit jaar echt niet gaat halen met deze inzet. Soms was ik even streng, maar bleef toch rustig.

Mijn zoon heeft er moeite mee dat mijn dochter altijd een stapje verder is. Ze schelen twee jaar, en dit lijkt voor hem wel een constante strijd. Met hem voerde ik een gesprekje dat hij alles op zijn eigen manier en eigen tempo mag doen. Zijn zelfvertrouwen is in de tussentijd enorm gestegen, omdat ik regelmatig van zulke gesprekjes voer.

De oplossing op lange termijn ?

De onrust in huis bestrijd ik door familievergaderingen in te lassen. Tijdens zo’n vergadering breng ik mijn teleurstellingen in. Jassen die op de grond worden gekwakt, onrust en drukte in huis als iedereen thuiskomt en nog meer van die dingen. We maken samen nieuwe afspraken en zorgen ervoor dat iedereen zich gehoord voelt. Dat is echt al een belangrijke stap !

De voornaamste conclusie die ik graag met jullie wil delen, is dat verandering ALTIJD bij jezelf begint. Hoe kun je verwachten van je gezinsleden dat ze het rustiger aan moeten doen, als je het zelf niet doet of kan ? Ik vind dat zelf ook nog wel lastig, om altijd rustig en kalm te blijven, ook al gaat dat me vaak goed af. Op momenten dat het even fout gaat, vraag ik mezelf altijd af… wat kan IK anders doen om de situatie anders te doen ?

Als ik rustig blijf, worden mijn kinderen ook rustig. Vooral als ik even 1-op-1 een gesprekje met ze voer. Dus… wat doe JIJ om rustig en kalm te blijven en hoe pak jij conflicten binnen het gezin aan ?

Follow

About the Author

Roel van Heel is coach, trainer, auteur en spreker en deelt actief zijn kennis hoe jij in snelle en eenvoudige stappen het minder druk kan maken in je hoofd. In het gezin van Heel is het met drie hooggevoeligen nooit saai... er gebeurt elke dag wel wat. De truc is dat je anders leert omgaan met deze alledaagse dingen. Dat is vele malen makkelijker dan dat je denkt. Je beschikt over meer tools en technieken dan dat je nu weet om het jezelf wat makkelijker te maken, we gebruiken het alleen niet. Met zijn blogs, filmpjes, lezingen, workshops en trainingen laat hij zien hoe ook jij in korte tijd grote stappen kan zetten.

>