Hoe leer jij jouw gezin omgaan met stress...? | Leef Intens

Hoe leer jij jouw gezin omgaan met stress…?

Door Roel van Heel | familierelaties

feb 26

Hoe mijn ouders mij als kind zijnde opvoedden is heel anders dan hoe ik mijn eigen kinderen opvoed. Als kind zijnde durfde ik niet eens tegen mijn vader in te gaan. Als hij aangaf dat ik iets moest doen, dan deed je dat gewoon. Mijn vader had dat ook van zijn vader geleerd. Mijn opa was een moeilijke en autoritaire man. Hij had zo zijn eigen sterke denkbeelden waarvan hij vond dat zijn kinderen die maar klakkeloos moesten overnemen. Tegenwoordig werkt dat niet meer zo. Mijn kinderen zijn al zowat aan het puberen en houden er hun eigen denkbeelden op na. Discipline en straffen is naar de achtergrond verdwenen om plaats te maken voor democratisch opvoeden. Leuk, dat democratisch opvoeden waarbij je pubers je gewoon negeren en de gevolgen van hun gedrag niet kunnen inzien. Hoe kun je jouw pubers tegenwoordig leren hoe ze met stress moeten omgaan ? Hoe kun je ze steunen en begeleiden om met de buitenwereld om te gaan, die af en toe keihard kan zijn ?

Steeds meer mensen worden ziek

De meeste mensen leven op de automatische piloot en denken helemaal niet na bij de keuzes die ze maken. Onze kinderen spiegelen ons gedrag en nemen dat gedrag dus over. Volgens onderzoeksresultaten ervaren 1 op de 6 mensen een burn-out. Dat is maar liefst 16% ! 1 op de 4 mensen zijn extra gevoelig voor prikkels van buitenaf, zowel positief als negatief. 1 op de 10 mensen belandden uiteindelijk in een post traumatische stress stoornis (PTSS). Nog schokkender vond ik de uitslagen van het onderzoek naar kanker. Daaruit bleek dat de oorzaak van 30% tot 50% van de nieuwe kankergevallen bij een ongezonde leefstijl ligt. Ik heb diverse familieleden verloren aan die ziekte, waaronder mijn eigen moeder, en ook mijn vrouw heeft borstkanker gehad.

“Steeds meer mensen worden ziek, zonder dat de oorzaak van deze ziekte gevonden wordt. Artsen en psychologen staan vaak voor een raadsel. We bestrijden de symptomen met een pilletje en gaan gewoon verder, zonder nadenken.”

Stress binnen jouw gezin

Hoe ga jij zelf om met stress ? En wat geef jij jouw kinderen mee als ouder ? Leef je op de automatische piloot en sta je niet bewust stil bij elke stap die je zet ? Realiseer jij je dat jij het grote voorbeeld bent voor je kinderen ? Dat zij klakkeloos jouw visie op stress overnemen ? Ideaal zou zijn dat je in je gezin leert hoe je met je emoties en gevoelens moet omgaan. Op die manier leren kinderen te voorkomen dat ze überhaupt last krijgen van stress. Op die manier kan het nooit uit de hand lopen. Maar weinig mensen komen uit zo’n gezin. Lees de onderstaande tips goed door, het stelt je in staat je kinderen nog beter te helpen.

“Ideaal zou zijn dat je in je gezin leert hoe je met je emoties en gevoelens moet omgaan. Zo kun je ze leren te voorkomen dat ze überhaupt last krijgen van stress. Op die manier kan het nooit uit de hand lopen. Maar weinig mensen komen uit zo’n gezin.”

tip 01 – pubers pikken al je signalen op en spiegelen ze

tip 01

Hoe jij samen met je partner omgaat met stress en de waarden en normen die je hanteert is van cruciale waarde binnen je gezin. Samen met hoe jij je kinderen opvoed, vormen ze het normaalbeeld dat jouw kind opslaat in zijn hoofd. Dat gebeurt voornamelijk de eerste zeven jaar van zijn leven. Sommige gezinnen hanteren het oude rollenpatroon waarbij de vrouw thuis bij de kinderen blijft en de man gaat werken. Andere gezinnen doen het op een compleet andere manier. Soms heeft de vader de broek aan, soms juist de moeder. Als jouw kinderen volwassen zijn gaan ze zich ongetwijfeld verzetten tegen jouw kijk op het leven. Toch hebben ze onbewust de situatie van vroeger thuis, in hun hoofd opgeslagen. Wanneer ze gestresst, emotioneel of boos worden, zullen ze teruggrijpen naar dit normaalbeeld. Later pas ontdekken ze pas dat ze niet de vader of moeder zijn geworden waarvan ze altijd hebben gedroomd. Het is dus zo enorm belangrijk om bewust na te gaan welke signalen jij jouw kind meegeeft.

tip 02 – pubers hebben een veilige basis thuis nodig

tip 02

Een veilige basis thuis betekent dat je goede afspraken maakt met je gezin. Bij ons staat voorop dat er niet gelogen wordt. Natuurlijk vertelt een puber niet altijd de waarheid en houdt hij wat achter. Maar glashard liegen midden in je gezicht, is in ons gezin een absolute no-no. Dat zorgt al voor meer veiligheid en meer vertrouwen. Naast deze regels maak ik heel duidelijk dat ik altijd en overal voor mijn kinderen klaar sta. Ik laat zo nodig alles uit mijn handen om er voor ze te zijn als dat nodig is. Daar staat tegenover dat hoe ouder mijn kinderen worden, hoe meer dat ze daar zelf om moeten vragen. Pubers hebben het namelijk ook nodig om zelf fouten te mogen maken om daar vervolgens van te leren. Hoe meer dat je dat kan toestaan en vanaf een afstandje kan toekijken, hoe veiliger ze zich voelen. Bovendien zullen ze zich veel sneller gaan ontwikkelen.

tip 03 – pubers leren met vallen en opstaan

tip 03

Pubers leren met vallen en opstaan. Wanneer ik met mijn dochter van 13 praat, zal ik moeten accepteren dat ik niet meteen een reactie krijg. Sterker nog, ik krijg vaker geen reactie dan dat ik er wel een krijg. Soms krijg ik een week later een reactie terug waaruit blijkt dat ze wel degelijk geluisterd heeft naar mijn verhaal. Soms blijkt dat ze koppig en eigenwijs toch haar eigen zin doordreef. Soms zal ze daar de gevolgen zelf van moeten inzien. Ik kan haar alleen maar vertellen hoe ik het zelf zou aanpakken. Daarnaast geef ik haar het signaal dat ze het vooral zelf moet uitproberen. Als ouder sta ik aan de kantlijn toe te kijken (hoe het soms verkeerd gaat). Ik grijp dan niet meteen in.

tip 04 – pubers zien de gevolgen van hun gedrag niet in

tip 04

Het kan soms enorm frustrerend zijn om een puber op te voeden. Achteraf bleek dat mijn eigen puber een maand lang had gelogen over bepaalde dingen. Mijn haren gingen zowat recht overeind staan. Op zo’n moment kan ik me behoorlijk machteloos voelen. Het maakt dan ook niet meer uit wat ik zeg of wat ik doe. Pubers hebben hun eigen wil en kunnen niet altijd de gevolgen inzien van hun gedrag. Het komt ook nog wel eens voor dat hun gedrag behoorlijk pijn doet. Ze schrikken er zelf enorm van als je ze dat teruggeeft.

Boos worden heeft dan geen zin, pubers zullen zich alleen maar gaan afzetten. Ze hebben het nodig dat je de gevolgen van hun gedrag laat inzien. Dat kun je doen door ze bepaalde privileges af te pakken, maar voornamelijk ook door gesprekken te voeren. Die gesprekken voer je niet als opvoedende ouder, maar als begeleider. Je vertelt over je eigen ervaringen. Je geeft daarbij aan hoe de toekomst er uit zal zien als de puber geen wijzigingen in zijn gedrag aanbrengt. Vervolgens laat je ze zelf een keuze maken.

advies van de coach

Pubers hebben steun en begeleiding nodig tot hun 25e levensjaar. Ze leren het meeste van jou, hoe ze met stress moeten omgaan. Het is belangrijk dat ze op jonge leeftijd al leren om over hun gevoel te praten. Dat je laat zien dat je dat zelf ook doet en dat dit heel normaal is. Geef ze het signaal dat praten altijd mag, en dat je ze altijd wil helpen, dat je altijd voor ze klaar staat. Dan heb je het halve werk al gedaan. Maar hoe goed je het ook doet, ze zullen ook altijd, als geen ander, weten hoe ze je op de kast moeten krijgen. Hoe ze het bloed onder je nagels vandaan kunnen peuteren. Dan is het belangrijk dat jij als ouder weet dat je op je lip moet bijten. Je telt desnoods tot 500 en geeft ze vooral de kans om flink op hun bek te gaan.

Je kan een grote stap zetten doordat je zelf leert met stress om te gaan. Een nieuwe levensstijl begint immers bij jezelf, dat is als ouder enorm belangrijk ! Dat doe je in eerste instantie voor jezelf. Je puber, maar ook je partner, zullen je vanzelf volgen als blijkt dat je daar zelf enorme stappen in zet.

>