Grondingsoefening voor Kinderen | Leef Intens

Grondingsoefening voor Kinderen

Door Roel van Heel | oefeningen

apr 01

In de “ik ben oke” training, voor kinderen tussen de 7 en de 10 jaar gebruik ik de grondingsoefening. Dat deze oefening wonderen doet, bleek wel weer toen mijn dochter Yuna, nu 9 jaar oud, een enorme driftaanval kreeg. Het was vroeg in de ochtend, en we moesten op tijd weg. Yuna moest nog haar haren kammen, maar had daar totaal geen zin in. Mijn vrouw Sandra irriteerde zich al aan Yuna’s gedrag, en stond op het punt om heel erg boos te worden. Ik dacht bij mezelf… ik ga de grondingsoefening eens toepassen en kijken wat er gebeurt.

De oefening

Ik ging achter Yuna staan en legde mijn handen op haar schouders. Ik doe deze oefening vaker, en weet inmiddels precies hoeveel druk ik moet uitoefenen, precies de juiste hoeveelheid, die ze prettig vindt. Gedurende de hele oefening zeg ik geen woord. Yuna staat intussen te huilen, briesend van woede. Vervolgens oefende ik druk uit op haar bovenarmen, weer precies de druk die ze prettig vind. Langzaam werk ik dan naar beneden, en vervolgens weer terug naar boven. Als laatste leg ik mijn handen weer op haar schouders.

In de tussentijd was Yuna gestopt met briesen en huilen. Ik sloeg mijn armen om haar heen en gaf haar een stevige knuffel. Nog steeds heb ik geen woord tegen haar gezegd. Ik liet haar los en liep naar de keuken om de vaat op te ruimen. Stiekem hield ik haar in de gaten, nieuwsgierig wat ze nu ging doen. Een of twee minuten staarde ze voor zich uit. Besluiteloos. Daarna pakte ze de kam, en ging ze voorzichtig borstelen. Zonder een woord te zeggen. Sandra stond al die tijd stomverbaasd toe te kijken.

Weer rustig !

Ik heb nu meerdere technieken toegepast. De grondingsoefening zorgt ervoor dat ze rustig wordt. Dat ze haar focus weer legt op zichzelf en niet op alle omgevingsperikelen die haar zoveel prikkels bezorgen. Het stil zijn, niets zeggen en de stevige knuffel, geven haar veiligheid. Het signaal dat ze belangrijk voor me is. Daden zeggen vaak meer dan 1000 woorden. Toen ik later met haar praatte vertelde ze me ook dat ze het heel fijn vond. En dat ze zich realiseerde dat het geen zin had om te huilen en te briesen. Ze zou uiteindelijk toch haar haren moeten kammen, dus dan kon ze dat maar beter doen dan door het uit te stellen.

Ik was zelf euforisch. Wat een prachtig moment! Van briesend naar rustig, in 5 minuten tijd. Wat geweldig dat ik, in plaats van boos te worden en haar een standje te geven, haar kan helpen door deze oefening te doen! Hoe verleidelijk was het geweest om haar een standje te geven? Hoe geweldig is het om je kind in 5 minuten weer rustig te zien worden en dat jij als ouder zijnde haar zoveel rust en veiligheid kan geven? Deze oefening houden we erin.

>