Ja, ook ik maak wel eens fouten! | Leef Intens

Ja, ook ik maak wel eens fouten!

Door Roel van Heel | Uncategorized

okt 11

Vorige week ben ik op een retreat geweest, waar ik leerde om gedachten, emoties en belemmerende overtuigingen achter me te laten. Ik heb er drie dagen niet gegeten en gedronken, om mijn lichaam op die manier te voorzien van een diepgaande rust, die ik nog nooit eerder gevoeld heb. Daarmee verlieten ook allerlei gedachten, emoties en belemmerende overtuigingen mijn lichaam. Het was een enorme bevrijding, en toen Sandra me kwam ophalen was ik letterlijk een andere man. Bovendien was ik 11 kilo afgevallen. Hoe bijzonder is dat ?



Eindelijk weer thuis

Ik kwam thuis en iedereen was blij om me te zien. Ik had ook iedereen gemist en het was zo fijn om weer thuis te zijn ! Ook mijn hond was door het dolle heen. Toen ze me even niet kon vinden, is ze naar buiten gerend, in paniek zoekend waar ik was gebleven. Ik ontdekte dat je pas merkt wat je mist als je het even niet meer hebt. Mijn veilige haven, waar er altijd mensen zijn die me door dik en dun steunen. Zo fijn !

De dagen erna ging op en af. Mijn lichaam had door het vasten een flinke optater gehad. Het ene moment voelde ik me energiek, het andere moment erg moe. Ik had tot op dat moment zo’n drie weken niet gegeten en leefde op een sappenkuur. Dat ging prima hoor, ik had ook geen honger, het waren alleen de gedachten aan eten die me bezig hielden. Maar binnen in mijn lichaam gebeurde er van alles.

Mijn boze bui

Enkele dagen later kwam mijn dochter naar ons toe, zichtbaar schuifelend met haar voeten, alsof ze iets wilde vertellen wat ze moeilijk vond. Ze had een dikke onvoldoende gehaald op school. Sandra en ik voelde dat al aankomen, aangezien onze puberende dochter een nogal lakse houding vertoonde. Ze maakte zich er makkelijk van af, en plaats van te studeren of huiswerk te maken, betrapten we haar erop dat ze met haar broertje aan het spelen was. Ik had die dag een “off day”. Een dag waarin ik constant moe was, mijn darmen rommelde, en mijn mind me constant bezig hield. Na de retreat wordt er ook geadviseerd om een tijdje rustig aan te doen. Ik was toch weer in de fout gegaan en heb de eerste dagen van de week te hard gewerkt. Ik betaalde er op dat moment de prijs voor.

Er ontstond kortsluiting in mijn hoofd en ik werd boos op mijn dochter. Ik confronteerde haar met haar lakse gedrag. Ik probeerde haar te leren dat sommige momenten gewoon moeilijk zijn, maar dat je ze dan niet uit de weg kan gaan. Er moet ergens een moment komen dat je beseft dat je bepaalde dingen gewoon moet doen en dat het geen keuze is om het niet te doen. Je kan niet besluiten om gewoon niet te leren voor een proefwerk, of om het huiswerk over te slaan omdat je er geen zin in hebt. Tot mijn grote schrik, kwamen er echter alleen maar boze woorden uit.

Een geweldig inzicht

Na een nacht goed en diep doorslapen, voelde ik me stukken beter. Maar ook super schuldig. Mijn eigen vader kon soms nogal overheersend zijn. Tot mijn grote schrik ontdekte ik dat zijn aard bij me naar boven kwam. Dat was wel het laatste wat ik wilde. Mijn vader dwong me vroeger altijd om bepaalde stappen te zetten en kon me nog wel eens flink onder druk zetten. Met mijn frisse blik realiseerde ik me dat mijn dochter van mijn boze bui geschrokken was. Ze was al naar school maar ik stuurde haar een lief appje, waarin ik mijn excuses aanbood en haar vertelde dat mijn boosheid uit liefde was ontstaan. Ik kreeg zo’n mooi appje terug, waarin ze zei dat ze dat echt wel wist, maar ook dat ze wist dat ze af en toe een liefdevolle schop onder haar achterste nodig had. Zo mooi !

Een mooi cadeautje

In feite leverde dit moment mij diverse mooie dingen op. Door het detoxen en het vasten, schieten er soms nog pijnlijke herinneringen los en die dan in een rap tempo naar boven komen. Mijn eerste reactie is soms om het dan vooral weer weg te stoppen, om het niet te voelen. Maar in de retraite heb ik geleerd dat die gevoelens los mogen komen. Dat ze gezien en gehoord willen worden. Dat er pas echte rust ontstaat als je ze loslaat. In plaats van de gevoelens te verdoven door er eten over heen te gooien, of alcohol, pakte ik ze nu vast en mochten ze er zijn. Doordat ik niet at, maar alleen sappen dronk, kon ik ook niet anders.

Leren van elkaar

Een ander inzicht was dat ik als ouder ook nog steeds fouten mag maken. Dat moet zelfs, want door fouten te maken kun je pas echt groeien. Dan pas kun je echt zien wat je moet doen om bij te sturen. Binnen mijn gezin zijn we daar altijd open over. Toen mijn dochter later thuis kwam hebben we er nog even over gepraat. Maar ik zag de liefde al van haar gezicht afstromen, vanaf het moment dat ze thuis kwam. Hoe fijn is het, dat je als ouder aan je kinderen kan laten zien dat je ook fouten maakt ? En dat het oké is, dat het mag en dat het kan. Dat iedereen maar een mens is en dat we samen kunnen leren van elkaar ?

Follow

About the Author

Roel van Heel is coach, trainer, auteur en spreker en deelt actief zijn kennis hoe jij in snelle en eenvoudige stappen het minder druk kan maken in je hoofd. In het gezin van Heel is het met drie hooggevoeligen nooit saai... er gebeurt elke dag wel wat. De truc is dat je anders leert omgaan met deze alledaagse dingen. Dat is vele malen makkelijker dan dat je denkt. Je beschikt over meer tools en technieken dan dat je nu weet om het jezelf wat makkelijker te maken, we gebruiken het alleen niet. Met zijn blogs, filmpjes, lezingen, workshops en trainingen laat hij zien hoe ook jij in korte tijd grote stappen kan zetten.

>