Antoine van Staveren - Deel 2 | Leef Intens

Interview met Antoine van Staveren (deel 2)

Stress lijkt heel gewoon tegenwoordig. Iedereen heeft er last van, maar tegelijkertijd valt het bijna niet meer op. In onze maatschappij heeft iedereen om je heen wel bepaalde verwachtingen van je. En kun je daaraan voldoen ? De gevoelige mensen onder ons, kunnen extra stress opbouwen omdat ze zo goed kunnen aanvoelen wat andere mensen van hun vinden en wat ze moeten doen zodat ze weer geaccepteerd worden. Maar je kan jezelf daar ook in verliezen. Laatst hield ik een interview met Antoine van Staveren. Antoine heeft de binnenwereld/buitenwereld methode ontwikkeld, een methode die ik in mijn training heb geïntegreerd. In dit interview vertelt Antoine meer over hoe deze techniek ontstaan is en hoe hij jou als gevoelig persoon kan helpen om je weer vrij te voelen.

lees ook deel 1

In deel 1 kun je lezen hoe de individuele leergang is ontstaan. In deel 2 praten we verder over de andere manieren waarop Antoine gevoelige mensen wil inspireren.

lees deel 1

Het vak van coach zijn is populair. Er zijn veel mensen die graag met (hoog)gevoeligheid, stress en ontspanning aan de slag willen gaan. Als coach zijnde wil je uiteraard graag laten zien dat je echt weet waar je over praat. Kan iedereen zomaar meedoen en een HSP Begeleider worden, en garandeer jij een bepaald niveau van kwaliteit als iemand de leergang voor psychologen, therapeuten en begeleiders heeft afgerond ?

Voor mij is het belangrijk om de leergang heel intensief te maken, veel in korte tijd, want dan zit je er echt midden in. Dan beleef je het ook echt. Om deel te kunnen nemen moet je zelf ook hooggevoelig zijn en ervoor zorgen dat je de eigenschappen herkent. Je moet er ook goed mee kunnen omgaan.

We hebben er allemaal wel een keer last van, maar het is niet de bedoeling dat je met een burn-out thuis zit of dat je vol zit met oude pijnen, of trauma’s uit het verleden waar je gevoeligheid nog niet is aangeraakt. Zo’n leergang kan door de eenvoud, door er bewust te zijn, vrijwel direct oude pijnen zichtbaar maken. Als dat gebeurt, komt de groep in gevaar.  De leergang is niet bedoeld om aan jezelf te werken. Dat traject moeten mensen al gehad hebben.

Het is HBO denkniveau, en mensen moeten zich herkennen in de manier waarop wij werken met bewustwording. Daarbij maken we geen aannames, maar stimuleren we mensen om met zelfonderzoek aan de slag te gaan. Als mensen voldoen aan die voorwaarden, en mensen herkennen zichzelf, dan laat ik iedereen vrij die het leuk vindt om mee te doen.

Soms gaat het niet eens om een eigen praktijk te starten, maar meer om binnen je eigen bedrijf de directie op een overtuigende manier te kunnen informeren. Of om lezingen te gaan geven op scholen. Het kan alle kanten op. Ik heb ook al vaker gezien dat mensen zonder psychologische achtergrond en ex-client waren, veel effectiever met de leergang omgingen dan mensen die de universiteit hadden gedaan. Iedereen begint op nul. Er doen ook huisartsen mee, mensen uit de psychiatrie, GGZ psychologen, maar ook mensen die willen omscholen, die nu webdesigner zijn of op een vrachtwagen zitten. Ik wil dan wel eerst een gesprekje voeren over hun motivatie om deel te nemen. Dat doen we vantevoren altijd.

Je wil mensen dus meegeven dat ze niet alleen bewuster moeten zijn, maar dat ze ook open moeten staan voor hun gevoel. Want dan kunnen ze pas echt vrij zijn. Draagt je eerste boek, “Bewust-er zijn met hooggevoeligheid” daar ook aan bij ?

Toen ik het boekje schreef waren er wel een aantal boeken, zoals die van Susan Marletta Hart en Elaine N. Aron. Maar ik vond niet dat wat ik met mijn visie deed, in een van die boeken over hooggevoeligheid. Ik wilde mijn visie graag opschrijven, maar dan wel met een andere visie dan datgene wat al geschreven is. In eerste instantie was het idee dat ik een boekje ging schrijven over mijn hooggevoeligheid, hoe ik hooggevoeligheid ervaar. Daar begint het boekje ook mee.

Toen ik het zelf ben gaan nalezen, realiseerde ik me dat ik zo niet een heel boek kan schrijven. Dat was voor mij saai. Ik wilde een boekje schrijven vanuit iemand die zelf hooggevoelig is, vanuit zijn beleving. Dat was er ook nog niet. Toen kwam hoofdstuk 2. Een dag uit mijn leven van vroeger. Later werd het me duidelijk dat ik iets wilde vertellen om mensen zelf het een en ander te laten ontdekken. En daar pasten de hoofdstukken die ik al geschreven had perfect bij.

Maar het is geen modelboek zoals het hoort. Het was meer een boek om duidelijk te maken hoe wij dingen beleven, de mensen die hooggevoelig zijn. Een boek wat je vertelt wat je anders kan doen, in de basis alleen al, door middel van zelfherkenning, door zoveel mogelijk degene die het leest in het boek te trekken. Maar ook om te kijken wat is dat nou, het hier-en-nu, waarvan iedereen zegt dat je er gewoon in moet blijven ? Hoe gaat dat denken van ons, wat die hooggevoelige zo goed kan. Maar voordat er een verandering kan plaatsvinden, moeten we eerst bewust worden. En dat is het ware doel van het boekje.

“Voordat een verandering kan plaatsvinden, moeten we eerst bewust worden”

Het boekje “Hartsverhalen voor iedere HSP”, is een mooi boekje vol met levenslessen die ik zelf ook in de trainingen gebruik. Het is een boekje wat heel confronterend kan zijn en die de mensen soms ook met de neus op de feiten drukt. Maar het is wel een heel ander soort boek dan je eerste boek. Wat was jou idee daar achter ?

De uitgever wilde graag een vervolg op mijn eerste boek. Ze wilde eerst een werkboekje die bij mijn eerste boek hoort. Maar om met mensen te werken is er een uitwisseling nodig. Een werkboekje zou eenrichtingsverkeer zijn, en dat voelde niet goed voor mij. Ik voelde absoluut geen “ja”. Ik heb dat toen losgelaten.

In mijn praktijk merkte ik dat als ik met mensen werkte, er gevoelsbeelden bij mij ontstonden. Iemand is dan een probleem aan het vertellen en dan zie ik opeens een boot varen. Daar zitten dan allerlei mensen op. Dat verhaal ontstaat tijdens die sessie. Ik gaf dat dan terug aan mijn klant. “Het is net alsof je dan op een boot zit en dan…”. Dat bleek heel goed te werken. Een andere klant kwam met eenzelfde soort verhaal. Toen kwam ook weer die boot voorbij en ontstond er een groter verhaal. Toen ben ik dat gaan uitwerken en kwam ik tot de ontdekking dat als ik bij veel mensen het kwartje kan laten vallen met zo’n verhaal, waarmee ik dus die inzichten deel, dat heel mooi zou zijn. In de testfase van het boek liet ik veel mensen het boek voorlezen. En toen moesten ze huilen. Dat was een goed teken, want dan wordt er iets geraakt. De kaartjes kwamen later pas.

Toen ik het boekje net had, heb ik vrijwel meteen het verhaal over de man op de fiets gelezen, en er samen met Sandra heel hard om moeten lachen, omdat het precies beschreef waar we op dat moment tegenaan liepen. Wat is jouw favoriete verhaal uit het boekje ?

Een van mijn favoriete verhalen is het verhaal van de oude vrouw die haar haarspeld kwijt is. Dat verhaal gaat erover dat je jezelf zoekt op een plek waar jij jezelf niet bent verloren. Als je er echt over nadenkt, slaat het helemaal nergens op. Dat is hetzelfde als ik nu een kopje koffie drink en ik aan jou vraag of ik het lekker vind. Of we zitten in de bioscoop en ik aan je vraag of ik de film mooi vind. Het is eigenlijk heel raar dat jij je eigen mening of je eigen ervaring zoekt in de beleving of gedachten van iemand anders. Dan zoek je dus op de verkeerde plek. Dat heeft altijd een oorzaak.

Zeker met hooggevoelige mensen zit er dan een verleden achter met afwijzing. Dominantie, afwijzing, kleineren, ook overbescherming. Maar vooral ook in de omgeving waar we de “niet-liefde” tegenkomen. Dan je ziet dat iedereen pa en ma nadoet, behalve die HSP. Dan ga je aan jezelf twijfelen en denk je “als ik goed mijn best doe, dan vinden ze me wel aardig”. Dat blijven ze dan als een programma voor de rest van hun leven doen om het ok-signaal te krijgen van hun eigenlijke ouders. Dan gaan ze hun vriendjes pleasen, of aardig en lief doen tegen hun collega’s. Maar het gaat dan niet om hun, maar het gaat erom dat pa of ma zegt “ik hou van jou” of “je bent goed zoals je bent”. Maar dat kan niet meer, want het kind zijn is weg. Al zou je het krijgen, maal 10, dat gat van vroeger krijg je nooit meer opgevuld omdat je geen kind meer bent. De enige manier waarop je dat kan krijgen is vanuit jezelf. Van de eigen, volwassen ik die in je hart woont. Als die wordt aangesproken en wordt gevoeld, dan is het gat dicht. Dat is de enige manier die in mijn beleving nog over is en waar het uiteindelijk over gaat.

Je laatste boek is “zijnspiraties”. Inspireer je mensen daarmee op een vergelijkbare manier als bij het hartsverhalen boekje ?

Ik wilde de tweede druk van “hartsverhalen” vieren. Het leek me leuk om “hartsverhalen” te laten inspreken, maar dat is het uiteindelijk niet geworden. Ik zit vaak met van die gevoelsballen in mijn lichaam die woorden moeten worden. ’s Avonds in bed lig ik dan te draaien over iets, en dat moet er dan uit. Ik ga dan schrijven en dat worden dan stukjes die ik deel op social media. Die ben ik gaan verzamelen, ik heb ze wat aangepast. Ik ben gaan kijken over welke onderwerpen ik zoal geschreven had. Zo is zijnspiraties ontstaan, als een soort van pocketboekje. Sommige mensen zeggen ook dat het een soort van “pocket hartsverhalen” is. Ze doen het in hun tas en lezen er af en toe een hoofdstukje uit. Het is meer bewustwordingsgericht en niet zo zeer hooggevoeligheid.

Stel er komt iemand in jouw praktijk. Hij zit enorm met zijn handen in zijn haar rondom zijn gevoeligheid. Wat is dan jouw gouden tip voor hem ?

Ik denk niet dat er één tip is. Bij gevoeligheid kun je verschillende problemen ervaren. Je kan relatieproblemen hebben, heeft hij last van prikkels, of heel erg druk met planning en structuur dat hij helemaal vol zit. De belangrijkste tip voor iedere HSP is dat je niets zomaar moet aannemen van anderen, maar onderzoek in jezelf of het jouw waarheid betreft. Onderzoek of iets klopt, in plaats van dat je iets aanneemt.

“Neem niet zomaar iets aan van anderen, maar onderzoek eerst in jezelf of het jouw waarheid betreft. Onderzoek of iets klopt.”

Wat zijn je verdere ambities ?

Ik wil de leergang gaan herschrijven tot versie 2.0. De leergang leeft, hij beweegt. Dat zou een mooi project zijn voor mij, om het te gaan herschrijven. Dat wil ik in stappen doen. Het centrum Eszenzz mag nog meer onder de aandacht in de social media. Mijn idee is om weinig vernieuwende dingen erbij te gaan doen, maar wat er is te gaan verdiepen.

Ik ben ook bezig met een nieuwe methode : de vier talen. Een hooggevoelig persoon heeft veel moeite met keuzes maken, omdat hij geen aanspraak maakt op de vier talen. Hij weet nog niet dat ze bestaan. De mind met zijn toeter, die schreeuwt wel. In die mind wordt naar de twee uitersten gekeken en daar wordt dan een keuze gemaakt.  Maar er zijn nog drie andere talen. Dat wordt een dagdeel in de leergang. Ik wil die ook nog als losse workshop aanbieden aan bijvoorbeeld HSP begeleiders. Voor de gevoelige persoon is het namelijk zo belangrijk om de juiste keuzes te maken. Maar hoe doe je dat ? In de praktijk is dagelijks gebleken dat de vier talen daar vrijwel altijd bij helpen. Soms voelt het raar om voor jezelf te kiezen. Maar voor jezelf kiezen is niet goed of fout, het is verzorgend. Je kan dan liefdevol en verzorgend zijn naar jezelf. Jezelf vergeten is namelijk verkillend, dat past bij geen enkele gevoelig persoon. Hooggevoeligen hebben een warm hart en mogen leren om dat ook aan zichzelf te schenken.

“Hooggevoeligen hebben een warm hart en mogen leren om dat ook aan zichzelf te schenken”

Meld je aan !
Meld je nu aan en mis geen waardevolle tips uit onze praktijk die niet alleen jou maar je hele gezin meer rust en harmonie kunnen brengen !

 

>