Sylvia van Zoeren - Deel 2 | Leef Intens

Interview met Sylvia van Zoeren (deel 2)

Sylvia van Zoeren begeleidt al meer dan 15 jaar prikkelgevoelige kinderen. In die 15 jaar heeft ze haar droom gerealiseerd: Het mogelijk maken voor ouders een leuke training te vinden als hulp voor hun prikkelgevoelig kind, zodat ze niet direct in het medische circuit belanden. Sylvia richtte de stichting “Wijze Ouders” op. Ze ontwikkelt trainingen en geeft haar kennis door aan consulenten, die inmiddels door het hele land zijn te vinden. Nu de stichting “Wijze Ouders” opgaat in het platform Sensikids, en met de komst van de korte beroepsopleiding, heeft Sylvia een mijlpaal bereikt. Met de oefeningen uit de boeken “the energyswitch” voor volwassenen en “de zintuigenboom” voor kinderen, biedt ze beide doelgroepen een nieuwe kijk op prikkelverwerking aan.

lees ook deel 1

In deel 1 heb je onder andere kunnen lezen hoe belangrijk het is om te voelen. In deel 2 praten we verder over andere belangrijke dingen zoals democratisch opvoeden.

lees deel 1

Je geeft aan dat je kinderen pas echt goed kunt begeleiden als ze ongeveer 7 jaar oud zijn, omdat ze zich dan pas bewust worden dat ze emoties kunnen voelen in hun lichaam. Maar hoe begeleid je dan de vroege kleuter ?

We verwachten al veel van vroege kleuters in de leeftijd van 5 tot 7 jaar. Wij zijn maar aan het praten. De vroege kleuter moet daar maar uit kunnen filteren wat we bedoelen. Dan hebben ze het niet helemaal begrepen, of ze gedragen zich niet helemaal volgens de verwachting, en dan hebben ze alweer een conflict. Ze krijgen alweer “nee” te horen. In groep 2 maken ze al een flinke start met leren, met de cijfers en de letters, oorzaak gevolg, dingen kunnen inschatten. De vraag is of ze dat op die leeftijd al kunnen. Het risico ontstaat dat je als kind, heel vroeg al, het idee krijgt dat je iets niet kunt, terwijl je je nog helemaal moet uitontwikkelen.

In de vroege kleutercursus ook wel “ik voel me oké” cursus genoemd, leren we ze om de basisemoties te herkennen. In een situatie waarin iemand bijvoorbeeld nadenkend kijkt, begrijpt de vroege kleuter niet altijd wat er aan de hand is. Het kind kan al snel denken “die persoon is boos op mij!”. Dat levert veel stress op. We leren ze deze basisemoties te herkennen, waardoor ze zich iets rustiger gaan voelen. Natuurlijk proberen we al wel te praten over “oh jee” en “oké” gedachten, iets wat bij de “ik ben oké” training voor de oudere kleuters uitgebreid aan bod komt. We geven de ouders veel informatie, geven ze spelletjes mee die ze met de kinderen kunnen doen, zodat ze meer gaan begrijpen van het niveau van denken van hun kind en helpen we ze om zich daar beter op af te kunnen stemmen. De nieuwsbladen en de adviesgesprekken met de consulent helpen daar enorm bij.

“Achter elk negatief gedrag zit een vraag van het kind, een behoefte. Erken de gevoelens van je kind.”

Naast het kind begeleid je dus ook de ouders. Je noemt ze “Wijze Ouders”. Maar wat is een “wijze ouder” nu precies ?

Een wijze ouder is een ouder die zichzelf los kan maken van bestaande overtuigingen, dus ook collectieve overtuigingen rondom de opvoeding van je kind. We mogen zelf bepalen wat we van iets vinden. Een wijze ouder staat zichzelf toe om een eigen opvatting te hebben over de opvoeding van zijn kind. Je kent je eigen kind uiteindelijk ook het beste. Natuurlijk is een wijze ouder ook iemand die op een gegeven moment de regie over het kind overgeeft aan een ander, bijvoorbeeld aan het kinderdagverblijf of de school. Het is ook een ouder die begrijpt dat een leerkracht niet dertig kinderen op een individuele wijze kan begeleiden. Het systeem achter de school, is nu eenmaal wat het is, maar er wordt heel hard gewerkt aan manieren om het onderwijs te verbeteren. Als je dat allemaal kunt denken, zonder oordelend te zijn naar de andere partij, dan ben je een wijze ouder.

Stel er komen ouders in je praktijk die met hun handen in het haar zitten rondom de opvoeding van hun gevoelige kind. Welke tip heb je voor deze ouders ?

In eerste instantie is het goed om eens na te denken hoe het voor je zelf was vroeger, om gevoelig te zijn. Jezelf kwetsbaar opstellen en jezelf heel goed afstemmen op het kind. Achter elk negatief gedrag zit een vraag van het kind, een behoefte. Erken de gevoelens van je kind. Heel vaak zijn we wel eens kort door de bocht en roepen we, “hé, hou nou eens op”, of “ga nou eens zitten” en “zit nou eens stil”. Eigenlijk allemaal een “nee”. De belangrijkste tip aan ouders die veel aanvaringen hebben met hun kinderen is toch om van de vijf keer dat je zou willen reageren, het drie keer niet te doen. Dan denk je maar even “oh, mond dicht”. Je zult zien dat het kind dan ook meer rust krijgt en dat het meer gaat vertrouwen op de eigen wijsheid, van zichzelf. De ouder krijgt daardoor ook meer rust.

Het woordje “niet” minder gebruiken. Dit woordje is een leeg begrip, kinderen horen het niet. Je kan heel vaak zeggen, “ik wil NIET dat je dat doet”, maar dan doen ze het toch. De erkenning van de emoties is nog wel het allerbelangrijkste. Je hoeft geen modelouder te zijn, maar als je begrijpt dat een kind rustiger kan worden door een bepaalde vorm van communicatie in te zetten, zou ik dat zeker doen. Dus als een kind begint te jengelen doordat het graag een koekje wil voor het eten, dan kun je “nee” zeggen. Maar je kunt ook zeggen “Ik begrijp dat je trek hebt en een lekker koekje wilt. Maar dan heb je geen trek meer in het warme eten. Je krijgt het niet, maar er is wel een ander moment dat je dat kunt nemen.” Een kind heeft behoefte aan informatie waarom het dan niet mag. De waarom vraag is altijd op de achtergrond aanwezig.

“Een afspraak is dus niet als de ouder zegt dat iets moet. Dat is geen afspraak, dat is gewoon zeggen dat je kind iets moet doen.”

Ik ben ook een groot voorstander van democratisch opvoeden. Dingen niet mogen is voor kinderen heel vervelend. Gevoelige kinderen hebben vaak een sterke behoefte aan onafhankelijkheid, ze willen van nature zichzelf kunnen voelen. Dat gaat moeilijk als je voordurend in de pas van anderen mee moet lopen. Democratisch opvoeden wil zeggen dat er regels zijn waar je niet van afwijkt, bijvoorbeeld regels rondom je fysieke veiligheid of de persoonlijke ruimte van anderen. Maar er zijn ook afspraken waarover je kunt onderhandelen met elkaar. Als het kind daarover mag meedenken, is het ook sneller bereid om zich aan die afspraken te houden. Ze zijn ook vaak heel rechtvaardig en houden zich meestal aan hun afspraken. Een afspraak is dus niet als de ouder zegt dat iets moet. Dat is geen afspraak, dat is gewoon zeggen dat je kind iets moet doen.

Je hebt een mooi boek geschreven, “De Zintuigenboom”, waarin je kinderen leert om met hun prikkels om te gaan. Er zit ook een luister cd bij. Was dat ook onderdeel van je droom ?

Ik ben begonnen met “The Energyswitch”, het boekje voor volwassenen. En dat werd meteen goed verkocht. De mensen die het lazen vroegen mij, “Heb je niet zoiets voor mijn kind ? Dit is heel handig!”. Als hypnotherapeut werk je natuurlijk met bepaalde begrippen en die heb ik ook op de cd terug laten komen. Het uitgangspunt is dat alle mensen een onderbewustzijn hebben waar alles in komt. Elk woord wat gezegd wordt, elke ervaring die je hebt beleefd, geuren, kleuren, beelden, alles komt in dat onderbewuste terecht. Stel je voor, dat als je ‘s avonds voor het slapen gaan, eerst nog naar iets heel positiefs luistert. Dan neem je dat mee je diepe slaap in. Daar wordt het diep verankerd. Het heeft een hele positieve invloed op de dag erna. Als gevoelige kinderen slapen, slapen ze heel diep en verankeren ze deze dingen in hun onderbewustzijn. De teksten die ik insprak en de manier waarop ik het insprak, zijn daarom ook door en door positief. Ik probeer dat nog steeds aan ouders mee te geven, hoe belangrijk dat eigenlijk is. Want kinderen spiegelen jou, en gaan zich daar heel goed door voelen.

“Nu, jaren later, is gebleken dat vele mensen ons gevolgd hebben, ook coach zijn geworden en onze methodes gebruiken in hun eigen praktijk.”

De stichting “Wijze Ouders” gaat stoppen, om plaats te maken voor het platform “Sensikids”. Betekent dit dat je droom is uitgekomen ?

Ik ben heel vasthoudend geweest in het idee dat ik had. Ik heb er heel lang over nagedacht en wist uiteindelijk precies wat ik wilde. Voordat ik de stichting oprichtte, zat ik vaak elke avond buiten, na te denken waarom en hoe ik dit wilde doen. Nu, jaren later, is gebleken dat vele mensen ons gevolgd hebben, ook coach zijn geworden en onze methodes gebruiken in hun eigen praktijk. Vele ouders in Nederland kunnen nu wel een betrouwbare kindercoach vinden in hun omgeving. Ze hoeven niet meer meteen door naar het reguliere circuit. Een grote winst, vind ik. Het is sinds kort ook een korte beroepsopleiding geworden. Daar ben ik heel trots op. Dus ik vind wel dat mijn droom is uitgekomen.

Waarin verschilt het platform Sensikids nu van de stichting “Wijze Ouders” ?

Met de stichting “Wijze Ouders” hebben we een heel netwerk van begeleiders willen opzetten die allemaal op een soortgelijke manier trainingen aanbieden aan kinderen en ouders ondersteunen en begeleiden. Met het platform “Sensikids” willen we daar meer kwaliteit aan toevoegen. We willen naar de ouders toe een duidelijk gezicht tonen. Als je Sensikids-coach bent, werk je dus met dezelfde en nieuwste materialen. Met het platform kunnen we iets zakelijker worden, laten zien dat we meer gaan verwachten van de coach en dat ze zich houden aan de voorwaarden. Dan kunnen we meer kwaliteit bieden en aan de ouders duidelijk maken wat ze kunnen verwachten.

Wat zijn je verdere ambities, nu je droom is uitgekomen ?

Ik ga terug naar wat ik altijd heb gedaan, en waar ook een deel van mijn passie ligt: schrijven. Ik blijf de opleiding faciliteren en geven voor coaches, maar ga nu ook schrijven. Ik heb een heel mooi idee, ik ga het nog niet prijsgeven. Ik hoop dat dat gaat lukken.

Meld je aan !
Meld je nu aan en mis geen waardevolle tips uit onze praktijk die niet alleen jou maar je hele gezin meer rust en harmonie kunnen brengen !

>