Ik had dit niet zien aankomen - groeien doet soms echt pijn | Leef Intens

Ik had dit niet zien aankomen – groeien doet soms echt pijn

Door Roel van Heel | nieuwe dingen

jul 08

Soms vind ik hooggevoelig zijn echt heel vervelend. Of je nu wil of niet, alle prikkels en sensaties komen keihard binnen. Ik heb mezelf en mijn gezin aangeleerd om vooral te doen wat goed voelt voor jezelf, en de buitenwereld niet altijd te serieus te nemen. Dat moet ook wel, want in de prestatiemaatschappij waar we tegenwoordig in leven, heeft iedereen snel zijn oordeel klaar en moeten we van alles. Ik heb er dan ook mijn dagtaak van gemaakt om niet alleen mijn eigen, maar ook de persoonlijke groei van mijn kinderen zo optimaal mogelijk te stimuleren. Soms is dat echter erg lastig. Persoonlijke groei moet soms pijn doen wil het echt aanslaan.

ik word gek, te veel dingen in korte tijd !

De afgelopen weken zijn hectisch geweest. Ik ben gestopt met het organiseren van het Happy Life Festival, een festival wat ik al die tijd met veel passie en enthousiasme heb georganiseerd. Ik ben een tweede bedrijf begonnen, waarin ik collega coaches en therapeuten help om een goede website neer te zetten met alles wat daarbij hoort. Mijn dochter moest een nieuwe school uitzoeken en mijn zoon ging voor het eerst op kamp. Sandra ging door haar rug en moest het rustig aan doen. Kortom… er gebeurt veel tegelijkertijd. Alhoewel ik heel goed weet hoe ik mijn leven in balans moet houden, was het toch even verdraaid moeilijk als alles en iedereen om je heen het druk heeft en er zoveel gebeurt.

een moment van bezinning

Zodra het weer rustig wordt, komt het moment van bezinning. Dat gebeurt meestal in de avond, als de kinderen in bed liggen en de boel is opgeruimd. Met het mooie weer van nu ga ik dan op het terras in mijn tuin zitten, soms met een boek erbij en kijk ik even terug naar hoe de afgelopen tijd verlopen is. Ik zie dan vaak dat het een enorm gekkenhuis is geweest. Dat mijn analytisch brein helemaal los is gegaan en allemaal vervelende dingen tegen me riep. Door de rust en de afstand te pakken kan ik weer zien dat er momenten waren dat ik me druk maakte om niets. Of dat ik het toestond dat de stress van de anderen uit het gezin me raakte. Dat ze er meer aan hadden als ik het van me af had kunnen zetten, om vervolgens in mijn rustmoment eens te gaan kijken wat ik voor ze kan doen.

tip 01 – maak keuzes met je gevoel, niet met je verstand

tip 01

In het verleden maakte ik vaak de fout om een keuze te maken die eigenlijk niet bij me past. Ik leefde op de automatische piloot, keek veel naar wat anderen van me vonden en had een torenhoog verantwoordelijkheidsgevoel. Een keuze maken die goed voelde voor mezelf voelde dan ook vaak egoïstisch en daarom bleef ik maar doorgaan. Totdat het niet meer kon. Wanneer ik dan oververmoeid op de bank zat en ik ook door Sandra op de vingers werd getikt, nam ik de tijd om terug te kijken. Ik zag al snel wat er fout ging. Ik wilde de vrede bewaren en anderen plezieren. Dat ging uiteindelijk ten koste van mezelf. Wat ik nodig was, was het realiseren dat het goed is om jezelf op de eerste plek te zetten. Daarna, als jij energie genoeg hebt, kun je er nog beter zijn voor anderen. Dat gold ook zeker voor mijn kinderen. Mijn kinderen hadden niets aan een vader die oververmoeid was en een kort lontje had. Die prioriteit moest anders. Tegenwoordig komen mijn kinderen altijd eerst, maar pas nadat ik, wanneer het nodig is, een momentje voor mezelf heb gepakt.

tip 02 – realiseer je dat er altijd mensen zijn die je keuze afkeuren

tip 02

In dat rustmomentje zag ik bijvoorbeeld dat mijn dochter het moeilijk vond om de keuzes te maken die ze moest maken. Ze keek te veel naar haar klasgenootjes en besloot om maar te zwijgen als er iets spannends gebeurde. In plaats van haar grenzen aan te geven trok ze zich terug en hield ze het voor zich. Ik vertelde haar dat ze veel meer voor zichzelf mocht opkomen. Dat die persoon van binnen, die verstopt zat, het verdiende om te doen wat ze graag wilde doen. Dat ze haar eigen keuzes mocht maken. Ook het besef, dat waar je ook gaat, wat je ook doet, er altijd mensen zijn die het stom vinden wat je doet, was een gouden inzicht voor haar.

Bij mezelf gold dat ook. Persoonlijke groei is voor mij enorm belangrijk. Het voelt goed voor mij om mezelf te ontwikkelen met cursussen, trainingen, het lezen van boeken en nog veel meer. Ik ga daar best wel hard in, gedreven door mijn enthousiasme. Soms gaat dat zo hard dat ik mezelf moet afremmen, maar ik vind het heerlijk. De keerzijde is dat er altijd mensen zijn om je heen die je willen afremmen. Soms met een goedbedoeld advies : “zou je het niet eens rustiger aan doen” ?, maar soms ook met een sneer : “je zit te veel in je hoofd, dan verlies je het gevoel de passie”. Het is niet goed voor je om te veel te letten om wat anderen van je vinden. Als iedereen toch altijd zo snel zijn oordeel klaar heeft, waarom zou je dan niet gewoon doen wat goed voelt voor jou ?

tip 03 – realiseer je wie er nu echt belangrijk is voor je

tip 03

Wanneer ik de rust pakte en bewust terugkeek hoe ik mijn leven leidde, kwamen de grootste inzichten.Wanneer je maar door blijft aan, leef jij je leven op de automatische piloot. 95% van alle gedachten die je krijgt zijn onbewuste gedachten. Daarin zie je niet waar je mee bezig bent. De overige 5% zijn bewuste gedachten. Door me te concentreren op die gedachten realiseerde ik me, dat ik me op de verkeerde mensen richtte. Ik was alleen maar bezig hoe ik het goed kon doen in de ogen van anderen. Ik realiseerde me dat ik 5 mensen om me heen heb die het meest belangrijk voor me zijn. Dat zijn de mensen die altijd voor me klaar staan. Ik haalde hun dichterbij en deelde mijn gedachten, gevoelens en emoties met ze. Daardoor voelde ik me gehoord, gesteund en vele malen sterker. Samen met deze mensen kon ik de hele wereld aan ! De keuzes die ik moest maken werden daardoor vele malen eenvoudiger.

tip 04 – soms moet je afscheid nemen

tip 04

Vrienden komen en gaan zeggen ze wel eens. Soms zit je in een periode van je leven dat je iemand nodig hebt. Mensen komen dan in je leven en het voelt supergoed. Maar niet iedereen groeit op hetzelfde tempo. Niet iedereen groeit in dezelfde richting. Dat kan soms enorm veel pijn doen, veel verdriet geven. Ik heb op die manier vrienden verloren die ik al twintig jaar kende. Toen ze uit mijn leven verdwenen deed dat even zeer. Maar tegelijkertijd realiseerde ik me ook dat persoonlijke groei heel belangrijk voor me is. Dat ik mijn eigen ding wil doen en dat ik me door niemand laat tegenhouden om mijn eigen persoonlijke doelen te bereiken. Vrienden kun je ontgroeien. Dat is helemaal prima, dat hoort bij het leven. Soms sta je voor de keuze : blijf ik bevriend en houd ik mijn eigen groei tegen (daarmee vind je de ander dus net even wat belangrijker) of kies ik voor mijn eigen geluk ? Mensen die echt bij je horen zullen juist blij zijn als je voor je eigen geluk kiest.

Kun jij accepteren dat persoonlijke groei soms pijn doet ? Veel mensen blijven keuzes maken omdat dat van hun verwacht wordt. Wanneer je dat lange tijd blijft doen, kan de onvrede die zich stiekem in je lichaam nestelt, voor grote schade zorgen. Sommige mensen worden daar gestresst van, sommige depressief, maar er zijn ook mensen die er geen last van lijken te hebben. Vroeg of laat komt echter iedereen op een punt uit waarin je gedwongen wordt om eens goed naar jezelf te kijken. Misschien dat je dan ziet dat je te veel in je hoofd zit, dat je te veel naar anderen kijkt en jezelf constant met ze vergelijkt. Dat je altijd klaar staat voor anderen en dat jezelf altijd op de laatste plek komt. Om er dan uit te stappen is soms moeilijk. Je moet al het lef bij elkaar verzamelen om dan de stappen te zetten die je moet zetten. Ook wanneer mensen je er op aanspreken zul je moeten realiseren dat het voor andere mensen soms raar is, gek of stom, maar dat het voor jou absoluut de beste keuze is.

>