Nooit meer dichtklappen en meer jezelf zijn binnen handbereik | Leef Intens

Nooit meer dichtklappen en meer jezelf zijn binnen handbereik

Door Roel van Heel | mr mind

feb 18

Ik spreek regelmatig kinderen die last hebben van prikkels en sensataties om hun heen. Ze willen dan wel eens dichtklappen. Velen proberen de prikkels te vermijden door heel goed na te denken over elke stap die ze zetten. Hoe kunnen ze ervoor zorgen dat ze prikkels zoveel mogelijk kunnen mijden ? Een van de meisjes die ik spreek geeft ook aan dat ze regelmatig vol zit in haar hoofd, juist doordat ze er zo goed over nadenkt. Als een jongen haar aanspreekt die graag met haar wil samenwerken in de klas, omdat ze ook zo’n goed punt had voor haar toets, slaat ze dicht. De gedachte komt meteen in haar hoofd : “oh, misschien vind hij me wel leuk !”. En daar schrikt ze zo van dat ze dichtklapt. Want als ze iets zegt vinden anderen dat misschien wel stom. De dag erna ziet ze de jongen weer, hij heeft nieuwe kleren aan en ziet er goed uit. Het meisje twijfelt weer of ze er iets van zal zeggen. Maar uiteindelijk doet ze het niet, uit angst dat andere kinderen het stom vinden wat ze zegt.

Onder druk zetten heeft een averechts effect

Ik vroeg aan de ouders hoe dat thuis dan gaat. En ook daar vind het meisje het soms moeilijk om over haar gevoel te praten. Haar ouders maken zich wel eens zorgen en proberen dan met haar te praten. Vaak zit ze dan stil voor zich uit te staren, op zoek naar woorden die niet willen komen. Papa of mama verliezen dan wel eens hun geduld, en roepen dan : “hallohooooo, hebben wij nog contact ??”, of “ik kan net zo goed buiten tegen een boom gaan praten, daar komt nog meer uit !”. De ouders gaven eerlijk toe, dat ze hoopte dat hun dochter uit haar isolement zou komen door haar onder druk te zetten. Maar dat had een averechts effect.

Soms zit je “opeens” in je hoofd

Dit meisje zit enorm veel in haar hoofd. Het stemmetje in haar hoofd, dat vaak roept : “dat moet je niet doen, want dan vind iedereen je stom”, neemt regelmatig de controle over. Het meisje bevriest meteen als het stemmetje actief wordt en schiet dan in haar hoofd. Het stemmetje moet je zien als een soort van mannetje wat in je hoofd zit. Zodra het actief wordt en het merkt dat je naar hem luistert, is hij aan de macht. Hij roept dan nog veel meer van die leuzen, want hij geniet ervan als het meisje in paniek raakt. Het meisje vergeet helemaal dat er ook nog een gevoel is, en schiet vrijwel meteen door in haar hoofd. Het stemmetje blijft daar doorgaan, en overtuigt je ervan dat wat andere mensen vinden belangrijk is. “Zag je hoe dat ene meisje naar ons keek ? Ze vond het belachelijk wat we deden”, of “Als wij zeggen wat we vinden, dan lacht iedereen ons uit !”

Aanpassen aan de ander

In de gesprekken die ik met haar voer, leer ik haar dat er een “echte versie” van het meisje in haar lichaam zit verstopt. Een versie die er niet uit mag. Die er alleen uit komt bij mensen die ze vertrouwt. Op school probeert ze zich aan te passen aan de klasgenootjes om haar heen. En ik vertel haar dan ook dat ik heel goed begrijp dat ze dat doet, maar dat ze tegelijkertijd onmogelijk iedereen tevreden kan stellen. Als het ene meisje uit de klas haar leuk vindt, omdat ze zich aan haar aanpast, is er wel een ander meisje dat haar niet leuk vindt. En als ze zich aanpast  aan het andere meisje, vind zij haar wel leuk, maar dan vind het ene meisje haar niet meer leuk. Wat je ook doet, er zijn altijd mensen die je niet leuk vinden. En dat mag, dat kan. Dus kun je er ook voor kiezen om gewoon jezelf te zijn.

Met je focus vanuit je hoofd naar je hart

Wat het meisje moet leren, is om weer in contact te komen met haar gevoel, en niet meer zoveel in haar hoofd te zitten. Dat kun je doen door een aardingsoefening te doen. Ook met mijn eigen kinderen doe ik dat. Ik zet ze op een stoel, ze doen hun ogen dicht, en ademen in via de neus, en ademen uit via de mond. Soms visualiseren ze dat ze in een groot bos staan, en dat zij die grote boom zijn die zijn wortels diep de grond in schiet en met zijn takken hoog in de lucht reikt. Er komen dan hertjes en gekleurde vlinders voorbij, een watervalletje, noem maar op. Een paar minuten later zijn ze weer rustig en is hun focus verplaatst vanuit hun hoofd naar hun hart. Wanneer het meisje haar ogen weer open doet, kijkt ze ook anders uit haar ogen, en is het weer makkelijker om over haar gevoel te praten.

Een verkeerde opmerking… en je kind schiet meteen weer in zijn hoofd

Maar ook de ouders moeten zich realiseren dat de oplossing voor een deel ook bij hun ligt. In de workshops die ik geef spreek ik ook veel ouders. Zij geven aan dat ze het soms ook moeilijk vinden om met hun kinderen te praten. Vooral als je dan eindelijk midden in een gesprek zit, en je dochter opeens een slapende voet heeft. Of enorme honger heeft. Of nodig naar de wc moet. Je ziet dat midden in het gesprek de aandacht opeens verdwijnt, net op het moment dat je midden in je verhaal zit. Sommige ouders worden dan boos en roepen dan “ik zit midden in mijn verhaal, en jij hebt er blijkbaar schijt aan, je wil duidelijk niet”. En met die reactie klapt je kind meteen verder dicht.

Houd je kind in de gaten tijdens het gesprek

Het is zeker niet makkelijk om op deze manier een gesprek met je kind te voeren. Ik heb met mijn dochter ook dergelijke gesprekken gevoerd, terwijl ik zag dat ze tijdens het gesprek met haar focus opeens in haar hoofd zat. Dat zijn de momenten waarop ik merk dat het moeilijker wordt om rustig te blijven. Ik stop op dat moment het gesprek, en laat mijn dochter eerst de oefening doen zodat ze met haar focus weer bij haar hart zit. Als ik het gesprek opnieuw begin, en ik plaats haar in een comfort-zone, gaat het stukken beter. Als ik haar onder druk probeer te zetten om haar te laten voelen dat ze het anders moet doen, heeft dat een averechts effect. Ze klapt dan ook dicht en zegt niets meer.

Straal iets moois uit en wees de persoon waar anderen graag bij in de buurt willen zijn

Na de aardingsoefening, en met een rustige toon in mijn stem gaat het beter. Ik begin dan met een zin als “schatje, ik maak me zorgen om jou”. Dan zie ik weer een bepaalde fonkeling in haar ogen. En dan zegt ze rustig dat als ze het idee heeft dat ik boos ben, ze dichtklapt en het niet meer weet. Ik vertel haar dan dat iedereen zijn eigen verhaal heeft. Elke jongen, elk meisje in de klas. Meisjes die enorm druk doen om maar populair gevonden te worden. Jongens die met hun woorden indruk proberen te maken op anderen, maar eigenlijk niet goed weten hoe dat moet. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. En de reactie die de kinderen vertonen zegt in eerste instantie iets over hun eigen verhaal. Niet over jou. Hoe zonde is het als niemand die “echte persoon” mag zien die onder al die beschermingslagen verstopt zit ? Je kan het nooit goed doen, want er is altijd iemand in de buurt die jou niet leuk vindt. Zorg ervoor dat je regelmatig de oefening doet als je merkt dat je iets spannend vind. Je schiet meteen door naar je hoofd. Na de oefening zit je weer bij je hart. En dat is de plek waar je moet zijn. Want als je daar zit, zul je zien dat je weer rust uitstraalt. En dan komen de kinderen vanzelf naar je toe. Omdat je iets moois uitstraalt. En dan ben je een persoon waar anderen graag bij in de buurt willen zijn.

Als ouder ook aan de slag !

Deze vaardigheid kost jou als ouder ook wat moeite. Als je een kind hebt die prikkels mijdt, zul je je moeten aanleren om veel geduld te hebben. Je kind onder druk zetten in de hoop dat het kwartje dan eindelijk eens valt, zal dat weinig tot geen zin hebben. Het zijn kinderen die pas goed gaan presteren, pas goed kunnen nadenken, als ze zich goed voelen. Als ze zich veilig voelen. Samen met jou kunnen ze leren om een oefening te doen zodat ze het stemmetje in hun hoofd makkelijker kunnen negeren. Ze komen dan weer uit bij hun gevoel. En als ze daar zitten, zal het kwartje eerder vallen. Dan kun je ze vertellen dat iedereen zijn eigen verhaal heeft, en vanuit zijn eigen verhaal reageert. En dat het vaak niets met jou te maken heeft en niet jou probleem is. Blijf heerlijk bij jezelf en reageer met je hart. Dan komt alles weer goed.

meer informatie

Doe mee aan de



Herken je dat, dat je constant moe bent en niet meer kan bijtanken ? Dat je allerlei lichamelijke klachten ervaart en dat je voor je gevoel alles hebt gedaan wat je kan doen ? Raak je gefrustreerd omdat het anderen wel lijkt te lukken, maar jou niet, terwijl je er zoveel moeite voor doet ? In de "skip je dip" challenge, die 5 dagen duurt help ik jou op weg om voor eens en altijd een halt toe te roepen aan de dip die je nu ervaart. Om te stoppen met jojo-en en voor eens en altijd af te rekenen met stress zonder dat je terugvalt in je oude gewoonten !

Tijdens de 5 daagse krijg je elke dag een opdracht van me, die je thuis of op je werk kan uitvoeren. In de avond krijg je nog meer waardevolle informatie van me en kun jij je eigen vragen stellen zodat je nog sneller en nog harder groeit ! Doe je mee ? Voor meer informatie klik je op onderstaande knop of klik je op de volgende link: https://www.leefintens.com/skip-je-dip/.

>

Wil jij ook eindelijk rust in je hoofd ?

Meld je dan aan voor mijn wekelijkse tips per mail en ontvang mijn e-book gratis !