Op ontdekkingsreis | Leef Intens

Op ontdekkingsreis

Door Roel van Heel | opvoeding

jan 27

Zodra je kind ongeveer 7 jaar oud wordt gaat hij op ontdekkingsreis. Mijn zoon van 7 is momenteel bezig met het ontdekken van zijn eigen ik. Dat is niet altijd even leuk als je in het weekend even heerlijk aan het ontspannen bent met een kopje koffie op de bank, wanneer je het geschreeuw tussen broer en zus door de trappenhal naar beneden hoort denderen. Mijn dochter had iets afgepakt, waardoor zoonlief compleet door het lint ging. Het ontdekken van je eigen ik, daar hoort “wat is van mij” en “wat is van jou” ook bij natuurlijk. Al is mijn zoon meer bezig momenteel met “wat is van mij”.

Takenlijst

Sinds kort hebben wij besloten om takenlijsten in te voeren in huis. Elke dag krijgen de kinderen enkele taken die ze moeten uitvoeren. Het is belangrijk om de kinderen te leren steeds zelfstandiger te worden en we proberen ze er spelenderwijs mee te introduceren. Dingen als “bed afhalen”, “kamer opruimen” en “tafel dekken” staan erop. Elke dag 1 a 2 taken. Maar je raad het al. Daar waar mijn prikkelmijdende dochter na het eten enthousiast naar boven rent om het restant van haar takenlijst af te ronden, blijft mijn prikkelzoekende zoon mokkend aan tafel zitten. Hij heeft er duidelijk geen zin in.

Weerstand

Mijn vrouw stuurt hem dan naar boven om een van zijn taken af te ronden. Als ze het redden om hun taken op tijd af te ronden, hebben ze de dag erna een uurtje beeldscherm verdiend (spelen op de i-Pad). Als ik even later naar boven ga, zie ik hem nog steeds mokkend op zijn bed zitten. “Ik wil mijn kamer niet opruimen”, zegt hij boos. “Oke”, roep ik. “Ik begrijp heel goed dat jij je kamer niet wil opruimen. Maar wat gebeurt er eigenlijk als jij je kamer niet opruimt ?”. Verward kijkt hij me aan. “De chaos in je kamer stapelt zich dan op. Zodanig zelfs, dat mama niet meer je kamer binnen kan om je kleren in de kast te leggen. Ik kan ’s avonds niet meer naar je komen kijken om te zien of alles goed met je gaat. Dat gaat toch niet…?”

Uitleggen

Ik leg hem uit dat er regels zijn in huis. Regels zijn niet leuk, maar we hebben weinig keus. “Mama kan toch niet stoppen met de was doen ? Papa moet toch elke dag gaan werken ? Er moet toch boodschappen gedaan worden ? De tafel moet toch afgeruimd worden ? Wat zou er gebeuren als we daarmee stoppen ?”.

Overal zijn regels

Een paar dagen later is mijn zoon in gesprek met mijn vrouw. “Mama”, zegt hij. “Ik vind het zo erg dat je een parkeerboete hebt gehad. Ik heb nog wel wat eurootjes in mijn spaarpot zitten. Zal ik die boete voor je betalen ?”. Dat vind ik nu zo mooi aan mijn zoon. Op het ene moment is hij net zoals alle andere jongens van 7 alleen maar met zichzelf bezig. Op het andere moment komt er opeens een hartverwarmende uitspraak uit zijn mond. We leggen samen uit dat er ook regels zijn voor papa en mama. Mama had beter moeten opletten toen ze haar auto neerzette. Ze had voldoende parkeergeld moeten betalen toen ze haar auto parkeerde.

Regels zijn er ook voor papa en mama

Mama heeft zich niet aan de regels gehouden. En dat wordt vaak bestraft. Zo zijn er nog veel meer regels. Je mag andere mensen geen geld afpakken, anders beland je misschien zelfs wel in de gevangenis. Er zijn heel veel regels in ons land. Regels waar iedereen zich aan moet houden. Er zijn regels in huis waar het hele gezin zich aan moet houden, maar er zijn ook regels buitenshuis waar we ons aan moeten houden. Leuk is anders, maar hebben we een keuze ?

Draaiende tandwieletjes

In de tussentijd zag ik de tandwieletjes in het hoofd van mijn zoon rondddraaien. En dan komt het hoge woord eruit. “Als ik mijn kamer moet opruimen, weet ik vaak niet waar ik moet beginnen. Ik heb dan wat hulp nodig”. Ik herken zijn verhaal meteen. Mijn zoon is een echte beelddenker. Als hij zijn kamer binnenloopt ziet hij die enorme chaos en zakt de moed hem al meteen in de schoenen. Hij wil zich wel aan de regels houden, maar vind het moeilijk om te beginnen. Dus hebben we afgesproken dat hij bij papa of mama een tip mag komen halen. We zeggen dan dat hij kan beginnen met zijn auto’s in de doos te doen. En dan gaat hij vaak meteen aan de slag.

Inspraak en keuzemogelijkheden

Kinderen van 7 kunnen ook puberen. En dat is goed. Ze zijn op zoek naar hun eigen ik. Wie zijn ze, wat vinden ze leuk, wat vinden ze niet leuk. Dat hoort er allemaal bij. Ik probeer ze nu al voldoende mogelijkheden te bieden waar ze uit kunnen kiezen. Dat ze hun eigen manier mogen ontwikkelen om zich uiteindelijk toch aan de regels te houden. Daarbij hebben ze ook inspraak over de regels in huis. Met vallen en opstaan gaat dat redelijk goed.

>