Trots op mijn eigen dochter, alles komt nu, na jaren, eindelijk samen! | Leef Intens

Trots op mijn eigen dochter, alles komt nu, na jaren, eindelijk samen!

Door Roel van Heel | begeleiden

jun 27

Toen mijn dochter geboren werd, na een zwangerschap van 33 weken, woog ze slechts 1550 gram. Ik mocht haar even vasthouden, vlak na haar geboorte. Ze paste precies op de palm van mijn hand. Het was een zwangerschap met veel zorgen. We wisten dat ze met een afwijking geboren zou worden. Ze zou sowieso een slokdarmafsluiting hebben met de daar aan gepaarde extra afwijkingen. Later bleek dat ze naast haar afwijking, hooggevoelig was, net zoals ik. Niet dat dit zo erg was, helemaal niet zelfs, maar het betekende wel dat ze veel begeleiding nodig zou hebben.

Mijn dochters hooggevoeligheid was voor mij een enorme spiegel

Als ik naar mijn dochter kijk, zie ik een deel van mezelf. Haar hele gezichtje is een typisch “van Heel” gezichtje. Maar ook haar karakter, heel gevoelig voor alle prikkels die vanuit haar omgeving op haar af worden geschoten, lijkt veel op hoe dat bij mij werkte toen ik nog klein was. Ik heb daar zelf geen begeleiding bij gehad. Mijn ouders wisten niet dat ik hooggevoelig ben en wat ze daar aan zouden moeten doen. Zij zagen een zoon, mijn broer, die overal op af stapte en een andere zoon die dat niet deed. Ze hebben gedaan wat in hun vermogen lag, maar desondanks dat, vond ik het verdraaid moeilijk om op eigen houtje uit te vinden hoe ik met mijn gevoeligheid moest omgaan.

“We staan er niet altijd bij stil dat ook het analytisch brein van onze kinderen enorm onder druk kan komen te staan en dat ze nog niet weten hoe ze daarmee moeten omgaan. Een grote overstap zoals opeens naar school gaan, wordt dan al snel te veel.”

Goede begeleiding : het roer moest om !

Toen ik me realiseerde dat ze net zo gevoelig was als ik, was ik vastbesloten. Ik zou ervoor zorgen dat ze een betere toekomst tegenmoet zou gaan. Ik ben me als een gek gaan storten op het lezen van boeken en ik nam een coach in de arm. Mijn coach Yvonne leerde me op een hele andere manier naar de wereld te kijken. Meteen kreeg ik het gevoel dat ik thuis kwam en merkte ik dat ik meteen razend enthousiast werd van alles wat ze me vertelde ! Thuis bracht ik alles wat ik verslond meteen in de praktijk. Ik leerde er dat je op een hele andere manier met stress kan omgaan en dat het in feite helemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn !

En toen ging het mis…

Toen mijn dochter 4 werd, ging ze naar groep 1. Het vrolijke meisje dat elke dag danste en zong, werd opeens stil. Op een gegeven moment barstte ze in huilen uit en gaf ze aan dat ze niet meer naar school wilde. De overgang naar groep 1 was te groot, bovendien stond er een strenge juf voor de klas. Het was een grote uitdaging voor me. Op school beweerde ze dat Yuna autistisch was (iets wat ze vorig jaar nog steeds beweerden). Ik ben daar heel erg boos geworden en gaf aan dat ze niet autistisch is maar gewoon gevoelig. Het werd een strijd om haar gelukkig te maken op school.

“Veiligheid is het allereerste wat je kind nodig heeft om te leren hoe ze met een dergelijke situatie moeten omgaan. Vanuit die veilige situatie kun je ze leren hoe ze hun analytisch brein tot rust kunnen brengen en hoe ze anders naar de buitenwereld kunnen leren kijken.”

Een knuffel doet wonderen !

Ik begon in die tijd om mijn dochter te begeleiden. Wanneer ik thuis kwam, hadden mijn dochter en ik geen woorden nodig. Daar waar mijn vrouw het soms nog moeilijk vond om te zien wat mijn dochter nodig had, voelde ik haar meteen aan. Ik nam haar dan op schoot en gaf haar een dikke knuffel. Alleen het gevoel dat ze veilig was, bij mij, stelde haar al op haar gemak. Ze werd er meteen rustig van.

Wie heeft er nu een probleem ?

Van een afstandje ben ik haar gedrag in de gaten gaan houden. Tegelijkertijd begon ik toen al met kleine, maar diepgaande gesprekken. We praatten veel over hoe ze zich voelde en ik leerde haar op die jonge leeftijd al veel dingen wel een probleem lijken, maar dat ze dat niet altijd zijn. De juf in kwestie had blijkbaar bepaalde issues waarom ze zo bozig overkwam, maar dat hoefde niet aan mijn dochter te liggen. Mijn dochter sloeg alle informatie die ik haar gaf op. Het leek in het begin dat ze er niet veel mee deed, maar ik zou er later achterkomen dat ze het wel degelijk gehoord en opgeslagen had.

“Om je kind echt verder te helpen, doe je er goed aan om als ouder zelf ook te werken aan hoe jij met een stressvolle situatie omgaat. Je doet er je kind een groot plezier mee, aangezien hij bewust en onbewust jouw gedragt spiegelt. Als jij niet met stress kan omgaan, hoe moet je kind dat dan leren ?”

Wat was er nu echt aan de hand ?

Hooggevoeligheid zorgt ervoor dat het hormoon serotonine rijkelijk aanwezig is in je lichaam. Dat hormoon geeft dus letterlijk alle informatie, afkomstig uit de buitenwereld door. Door de hooggevoeligheid komt die informatie harder en intensiever binnen dan bij mensen die minder gevoelig zijn. Het analytisch brein van mijn dochter kwam op die manier onder druk te staan en maakte overuren. Aangezien ze nog geen idee had hoe ze met al deze informatie moest omgaan, raakte haar analytisch brein in overdrive. Het maakte overuren en raakte als het ware overhit. Daardoor klapte ze dicht en dacht de buitenwereld dat ze autistisch was. Maar dat is ze absoluut niet.

tip 01 – Mr Mind is voorspelbaar

tip 01

Vanaf dat ze 4 is help ik mijn dochter al op weg. Ze is nu al zover gekomen ! Ik ben begonnen met het temmen van haar analytisch brein. We noemen haar analytisch brein in overdrive, Mr Mind. We geven haar overprikkeling daarmee een naam en gestalte. Door over hem in de derde vorm te praten creëren we afstand. Ik heb haar geleerd dat die Mr Mind altijd op voorspelbare momenten voorbij komt lopen. ’s Morgens als ze de klas in loopt, klapt ze dicht. Dat betekent dat Mr Mind dan actief wordt. Hier is ze op gaan letten, totdat ze zelf dat patroon ook zag. Op een gegeven moment kwam ze enthousiast thuis : “Mr Mind was er weer vandaag en ik heb hem gezien !”. Ze was zo trots !

tip 02 – Temmen van het analytisch brein

tip 02

Vervolgens zijn we haar analytisch brein gaan temmen. Als je kijkt naar haar hersengolven, dan verkeerde mijn dochter voornamelijk in de Bèta laag, de hersengolven die op zo’n frequentie handelen dat ze met name met de buitenwereld bezig is. Op die frequentie levert het veel stress op en draait het analytisch brein overuren. We gingen die hersengolven vertragen naar in eerste instantie alpha golven. Wanneer je hersenen op die frequentie handelen, ben je meer aan het fantaseren en dagdromen. Je bent minder met de buitenwereld bezig en wapent jezelf op die manier tegen te veel stress. Je wordt er rustiger van. Ik heb mijn dochter leren mediteren, iets wat ze tot op de dag vandaag nog steeds elke dag doet.

“Stress is voorspelbaar. Als je bewust stilstaat hoe dat bij jou ontstaat zul je merken dat het altijd op dezelfde manier ontstaat. Je kan het tegengaan door bewust stappen te nemen en in te spelen op die voorspelbaarheid.”

tip 03 – Situaties leren inschatten

tip 03

Wanneer het analytisch brein wat kalmeert, kun je uit de automatische piloot stappen. 95% van alle gedachten die door je hoofd schieten zijn onbewust. In die modus maak je sneller keuzes die anderen willen dat je neemt en luister je minder naar wat je zelf wil. Ik leerde mijn dochter om wat meer die overige 5% te pakken. De bewuste gedachten die je anders naar het leven kunnen laten kijken. Zo leerde ze haar gevoeligheid op een positieve manier toe te passen. Nu kan ze heel goed inschatten waar het probleem echt ligt wanneer ze zich in een conflictsituatie verkeert. Soms ligt het aan haar zelf en kan ze zelf het een en ander beter doen. Soms licht het echter niet aan haar, maar aan de ander. Alleen dit besef, dat niet alle problemen jouw problemen zijn, gaf haar zelfvertrouwen een enorme boost!

tip 04 – De ruimte geven om te vallen en weer op te staan

tip 04

Mijn dochter is nu 13. Ik ben enorm dankbaar dat ik nog regelmatig goede en diepgaande gesprekken met haar kan voeren. Ze leidt steeds meer haar eigen leven, maar ik merk dat alle tips nog in haar hoofd zitten en dat ze er nog steeds mee aan de slag gaat. Als ik iets tegen haar zeg, zie ik haar nadenken om het een plaats te geven in haar hoofd. Soms lijkt het net alsof het het ene oor in gaat en het ander in. Maar dat is niet zo. Ze heeft de tijd nodig om het toe te passen en om zelf uit te vinden dat iets wel en niet werkt. Vaak komt ze twee weken later terug en verrast ze me door me te confronteren met een verhaal wat ik toen vertelde. Ze heeft het inmiddels toegepast en zelf ondervonden dat het ook echt zo werkt !

Gevoelige kinderen hebben onze hulp nodig. Ook hun brein maakt overuren, net zoals dat van ons. Opeens wordt je uit een veilige situatie gehaald en op school gedropt. Je analytisch brein maakt overuren en je hebt geen idee wat je daartegen moet doen! Dit is een hectische periode voor een kind. In plaats van ze onder druk te zetten moeten ze zich veilig voelen.

Ze hebben het signaal nodig dat het oké is en dat ze niet alleen zijn. Ze zijn op die leeftijd nog zo kwetsbaar, ze kunnen het niet alleen ! Ik geniet nog elke dag als ik zie hoever mijn dochter nu gekomen is. Ze weet nu veel meer over dit onderwerp dan de gemiddelde volwassene. Ze weet ook heel goed wat een narcist is en hoe ze die narcist van de rest moet onderscheiden. Ook weet ze dat ze niet alles persoonlijk moet nemen en dat het niet altijd aan haar ligt. Alles wat ik haar heb geleerd komt nu samen. Laten we met zijn allen onze kinderen op die manier helpen in een wereld die soms zo eng lijkt.

>